Joose Keskitalo - Tule Minun Luokseni, Kulta (2009)

Zelden heb ik zo naar een plaat uitgekeken als naar deze en zelden was een plaat waarnaar ik uitkeek daadwerkelijk zo goed als deze. Het is ondertussen moeilijk om een favoriete plaat te kiezen van meneer Keskitalo.

Daarnaast vind ik het persoonlijk erg leuk om uit te vogelen waar hij nou over zingt en wat alle titels betekenen. En daar ben ik nog wel even mee bezig!

Voorlopig 4,5*

Wat een heerlijk album is dit. Fasinerende plaat. Je verstaat er geen klap van maar toch weet deze man mijn aandacht te pakken en blijf ik aandachtig luisteren. Prachtige muziek in een pallet van veel verschillende emoties. Vaak heel zwaar maar soms ook opeens heel luchtig. Van zigeuner achtige folk tot ingetogen singer songwriter/folk.

Hoogtepunten te over maar Tule Minun Luokseni, Kulta en de prachtige afsluiter springen er nog even bovenuit.

Heel toevallig klikte ik op dit album toen ik in de updates dit album zag staan. De prachtige hoes en het bericht van Veerle maakt me nieuwschierig. Gelukkig maar want ik heb hiermee echt een prachtig album ontdekt. AANRADER!

Ehm, daar ben ik nu ook wel benieuwd naar. Het klinkt in ieder geval of het allemaal heel diepzinnig is. Sommige nummers dan bedoel ik. De wat rijker georkestreerde nummers raken me meteen een stuk minder dan die waarop hij alleen met zijn gitaar te horen is. Ik voel me bijna schuldig dat ik momenteel geen 4,5 sterren meer uitdeel en dus het gemiddelde omlaag ga halen. Maar ik vind dit dus wel heel erg goed.

Wat een prachtige, verstilde nummers staan er op dit plaatje, zeg! Ik volg mijn vijf medestemmers en verhoog naar 4,5*. Ik ken twee woorden fins (sauna en appelsiinitäysmehutiivisteestä, dat laatste betekent sinaasappelsapconcentraat, las ik ooit op een pak sap en heb ik toen uit mijn hoofd geleerd als tongbreker), dus ik versta er weinig van. Maar emotie proef je ook wel zonder de tekst te begrijpen, zeker bij een kippenvelnummer als Luultavasti Jäit Junan Alle. En hoe klinkt dat dan? Nou, ongeveer op de driesprong van Tom Waits, Leonard Cohen en Paavoharju.

Het valt trouwens wel behoorlijk tegen als je deze toch vrij exotische titel in Google Translate invoert en er komt: 'Come to me, baby' te staan...

Plaatje uit Finland die ik heel erg ben gaan waarderen. Muziek om stil van te worden, ik sluit mezelf aan bij het rijtje van 4.5*-stemmers, maar ik zie dat Allmusic die ban helaas al heeft gebroken..

Eigenlijk maakt die taalbarrière me niet zoveel uit, en ik voel eigenlijk ook niet de dringende behoefte het uit te vogelen: juist het mysterie, en het gevoel komt door de andere taal beter naar voren.. Je stelt je voor waarover 'ie zingt, als ik 't zou gaan vertalen, ben ik bang dat 't onderwerp tegen gaat vallen, of zoiets.

Nouja, prachtig plaatje. Bewijst maar weer dat muziek uit Finland erg goed wordt vertegenwoordigt..

Leuk album, maar ik proef lang niet zo veel emotie als de anderen hier. Ik sta te kijken van het hoge gemiddelde. Het zal wel aan mij liggen.

Joose Keskitalo ontpopt zich op dit album als de Madlib van de Finse bluesfolk. Hij schotelt een heerlijk, toch aardig fragmentarisch, album voor. Een beetje vreemd is het bij vlagen wel, maar daar hou ik juist wel van. Getipt door Lukas, waarvoor dank.

Overigens, nog slechts 16 minuten.