Zeno - Listen to the Light (1998)

Best uniek album uit de melodieuze rock hoek. Neem nou de eerste twee nummers, met Oosterse melodieën en mooie dromerige teksten. Er zijn wel meer bands die dat doen, maar niet zoals Zeno. Michael Flexig heeft een hele bijzondere stem, ergens wel te vergelijken met Jon Anderson van Yes, hoewel Flexig op dit album iets vaker ook wat lager zingt dan op het debuut van Zeno. En welaan, ook dat gaat hem zeer goed af. Ook klinkt hij op sommige momenten een beetje als Geoff Tate, hoewel ik dit soort vergelijkingen geen recht vind doen aan het unieke geluid dat Michael Flexig's stem verder heeft. Dit album is harder dan de eerste plaat, hardrock kan het nu genoemd worden, terwijl de aanpak van de songs niet heel anders is. Een “I Would Die for You” is dan qua nummer een iets minder originele ballad, maar toch weet Zeno er een heel eigen stempel op te drukken, net als met alle andere stukken. “Meet Me at the Rainbow” doet me een beetje denken aan een Electric Sun nummer en het gitaarwerk op het laatst lijkt wel ingespeeld door Uli Jon Roth! Blijkt maar weer dat Zeno Roth het ook heel goed kan. De instrumentaaltjes naar het einde van het album zijn ook leuk, want die passen hier zeer goed op. Zeer mooie plaat en ik zeg dit bijna nooit over een band of artiest, maar nu wel; luister naar Zeno! “Listen to the Light”.