Alvin Youngblood Hart - Big Mama's Door (1996)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Country
Label: Okeh
-
Big Mama's Door (3:51)
-
Joe Friday (2:42)
-
Them Fair Weather Friends (5:08)
-
France Blues (3:21)
-
Gallows Pole (4:45)
-
Pony Blues (3:32)
-
Amazed 'n' Amused (2:15)
-
Things 'Bout Coming My Way (4:43)
-
When I Was a Cowboy (3:13)
-
Rest Your Saddle (2:41)
-
If Blues Were Money (3:38)
-
Hillbilly Willie's Blues (3:30)
-
Livin' in a Strain (3:51)
-
That Kate Adams Jive (1:35)
Links
Apple Music
1
geplaatst: 4 oktober 2025, 12:44 uur
De Delta Blues lijkt iets van vroegere tijden, maar gelukkig zijn er nu ook nog steeds artiesten, die de Delta Blues een warm hart toedragen en ervoor zorgen dat deze muziek niet verloren gaat.
En Alvin Youngblood Hart is zo'n artiest en 'Big Mama's Door' is zijn debuut plaat.
Alvin Younblood Hart, geboren in Oakland, groeide op in Chicago en bracht zeven jaar door bij de kustwacht, een periode die hij onder andere doorbracht in Mississippi, New York en Californië. Terug in de Bay Area begon hij om te gaan met Taj Mahal, Joe Louis Walker, Roy Rogers en John Hammond Jr. Inspiratiebronnen voor hem.
Alvin Youngblood Hart klinkt als een jonge Taj Mahal en, net als Taj Mahal, speelt hij zo'n beetje alles waar snaren op zitten. Het is dan ook geen geen verrassing dat Taj Mahal op drie nummers meespeelt, dat klinkt uitstekend.
Het grootste deel van "Big Mama's Door" lijkt te zijn opgenomen met twee microfoons, één voor Alvin Younblood Harts zang, de andere voot zijn gitaar – soms een twaalfsnarige, meestal een zessnarige – een steelgitaar, lapsteelgitaar of banjo.
Alvin Young Harts invloeden zijn onder andere (het gemopper van) Robert Johnson en Son House en Leadbelly's verhalen. "Big Mama's Door" is opgedragen aan Brownie McGhee, en het door Alvin Young Hart zelf geschreven "Rest Your Saddle" aan Bukka White.
Alvin Young Heart Hart heeft een stevige, rauwe stem, waar goed naar te luisteren valt.
Het mooiste is dat hij niet bang is om risico's te nemen. Hij speelt een geweldige versie van Charlie Pattons (en Son House's) "Pony Blues". Hij covert zelfs van Led Zeppelins een song, het eeuwenoude "Gallows Pole".
De helft van de 14 nummers zijn originele nummers van Hart, de andere covers of traditionals. Twee zijn instrumentaal. Dat kun je ook wel overlaten aan deze Delta-blues artiest, want zijn fingerpicking (gitaar) spel is bijzonder goed.
De Delta Blues heeft maar een beperkt aantal liefhebbers, wel is er meer belangstelling door de overeenkomsten tussen de Delta Blues uit Mississippi en de Desert Blues uit Noord-Afrika.
Mooi album en op deze wijze blijft de Delta Blues actueel.
En Alvin Youngblood Hart is zo'n artiest en 'Big Mama's Door' is zijn debuut plaat.
Alvin Younblood Hart, geboren in Oakland, groeide op in Chicago en bracht zeven jaar door bij de kustwacht, een periode die hij onder andere doorbracht in Mississippi, New York en Californië. Terug in de Bay Area begon hij om te gaan met Taj Mahal, Joe Louis Walker, Roy Rogers en John Hammond Jr. Inspiratiebronnen voor hem.
Alvin Youngblood Hart klinkt als een jonge Taj Mahal en, net als Taj Mahal, speelt hij zo'n beetje alles waar snaren op zitten. Het is dan ook geen geen verrassing dat Taj Mahal op drie nummers meespeelt, dat klinkt uitstekend.
Het grootste deel van "Big Mama's Door" lijkt te zijn opgenomen met twee microfoons, één voor Alvin Younblood Harts zang, de andere voot zijn gitaar – soms een twaalfsnarige, meestal een zessnarige – een steelgitaar, lapsteelgitaar of banjo.
Alvin Young Harts invloeden zijn onder andere (het gemopper van) Robert Johnson en Son House en Leadbelly's verhalen. "Big Mama's Door" is opgedragen aan Brownie McGhee, en het door Alvin Young Hart zelf geschreven "Rest Your Saddle" aan Bukka White.
Alvin Young Heart Hart heeft een stevige, rauwe stem, waar goed naar te luisteren valt.
Het mooiste is dat hij niet bang is om risico's te nemen. Hij speelt een geweldige versie van Charlie Pattons (en Son House's) "Pony Blues". Hij covert zelfs van Led Zeppelins een song, het eeuwenoude "Gallows Pole".
De helft van de 14 nummers zijn originele nummers van Hart, de andere covers of traditionals. Twee zijn instrumentaal. Dat kun je ook wel overlaten aan deze Delta-blues artiest, want zijn fingerpicking (gitaar) spel is bijzonder goed.
De Delta Blues heeft maar een beperkt aantal liefhebbers, wel is er meer belangstelling door de overeenkomsten tussen de Delta Blues uit Mississippi en de Desert Blues uit Noord-Afrika.
Mooi album en op deze wijze blijft de Delta Blues actueel.
0
geplaatst: 3 november 2025, 19:51 uur
Dit album is als een goed gepenseeld schilderij in de trant van een grote meester. Goed gedaan, maar toch mis je de authenticiteit. Live heeft het meer waarde, aangezien de oude meesters allemaal als hemelen zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.