Chico Freeman - Kings of Mali (1977)

Met: Chico Freeman (soprano, tenor saxophone), Jay Hoggard (vibes), Anthony Davis (piano), Cecil McBee (bass), Famadou Don Moye (drums, percussion)

Dit blijft een hele fijne periode van Chico Freeman. Freeman heeft niet een hele consistente discografie: lang niet al zijn platen zijn even interessant. Maar in zijn begin jaren, en dan vooral op het India Navigation label heeft hij echt een aantal pareltjes uitgebracht. Dat label is sowieso interessant om door te spitten daar het veel muziek bevat uit de New Yorkse Loft scene van de jaren '70. Een scene die bekend staat als broedplaats voor vrije geluiden en nieuw talent zoals Freeman zelf, pianist Anthony Davis, Hamiett Bluiett, David Murray en Arthur Blythe.

Dit klinkt wel een beetje als zo'n Loft plaatje. Freeman klinkt hier als een jonge hond: onervaren maar wel vol frisse ideeën en een heerlijke energie. De hele plaat ademt spiritual jazz zonder al te veel te klinken als de honderden andere platen uit dat genre. Op 'Look Up' pakt Freeman de sopraan en dat leidt tot interessante interacties met Hoggard en de piano van Anthony Davis. Ministrels Sun Dance heeft een constante vibe die doet denken aan de hypnotiserende Afrikaanse dansen waarbij men uiteindelijk in trance raakt. Hele lekkere intense track waarbij Freeman de grenzen van de conventionele jazz aftast zonder in het diepe te storten. Met de toeters en bellen van drummer Don Moye is de gekte van het Art Ensemble ook niet ver weg, al blijft het hier bij kleine intermezzo's.

Het titelnummer wordt ingeluid met Afrikaanse vibes van Jay Hoggard. Een waar virtuoos maar toch ook met een percussieve bendering neemt hij het op tegen multi-instrumentalist Famadou Don Moye. De sfeer is in ieder geval direct gezet. Cecil McBee zet voorzichtig in met diepe bromtonen uit zijn bas. Daarna verschijnt voorzichtig het thema van het nummer. Een lieflijke ode aan één van Afrika's oudste koninkrijken: Mali. Uiterst sfeervol en kleurrijke compositie. Ook op Illas speelt Freeman fluit. Deze afsluiter is meteen de beste track van de hele plaat. Het is heel bijzonder om Anthony Davis' uiterst gedetailleerde bijna klassieke spel te horen over de fantastische bassgroove van McBee.

India Navigation heeft niet zoveel met de auteursrechten gedaan. Deze is alleen op vinyl verkrijgbaar: sinds 1980 is er geen reissue uitgebracht. De Japanse vinyl uitgave op Paddle Wheel klinkt uitstekend in ieder geval. De opname is lekker rauw en direct. Niet Chico's beste maar zeker de moeite waard.