The Whatnauts - Whatnauts on the Rocks (1972)

Hehehe die hoes.

Met On the rocks waren The Whatnauts alweer toe aan hun laatste album, om vervolgens te verdwijnen uit de schijnwerpers. Drie keer scheepsrecht zou je hopen, maar ook dit keer wisten ze geen potten te breken. Het eerste wat aan dit album opvalt, is natuurlijk die grappige hoesfoto. Achter die hoesfoto is er weinig vernieuwing en het trio gaat dan ook door waar ze gebleven waren: het maken van zoete soul.

Toch staan er hier weer een paar nummers op waardoor (ook) dit album de moeite waard is. Neem bijvoorbeeld het geweldige funky Heads up, waarvan je niet zou denken dat zo’n nummer op een “mellow soul” album staat. Verreweg het leukste liedje op dit album, vooral opvallend vanwege zijn eenvoud, maar wel erg catchy. Ook het met melancholie doordrenkte Only people can save the world is op alle fronten (tekst/arrangement/instrumentatie) een interessant en mooi nummer. Ook het swingende Blues fly away is erg leuk. Hoewel de titel misschien nogal deprimerend overkomt, is het feitelijk een leuk uptempo nummer met een feel good en -wederom- een catchy refrein en melodie.

Voor de rest tamelijk het oude bekende recept. Misschien negatief in de zin van “als je één album kent, ken je ze allemaal”. Aan de andere kant, waarom zou je een formule die prima in elkaar steekt veranderen? Dat hebben ze ook niet gedaan, ze hebben geen concessies gedaan om beroemd te willen zijn. Ze hielden de eer aan zichzelf en trokken zich terug uit het muziek wereldje. Enfin, de nalatenschap van de drie door hen uitgebrachte albums zal niemand hun (gelukkig) meer afpakken.