Gonin-Ish - Naishikyo-Sekai (2008)

Japanse prog metal en de hoes spreekt me erg aan, ik ben benieuwd. Ik ga dit eens opzoeken.

Van dit album van Gonin-ish had ik hoge verwachtingen maar het is me uiteindelijk toch vies tegengevallen.

Dit is een band die hard zijn best doet om iets origineels te maken, en dat lukt ze en ik gun het ze van harte. Het Instrumentale is zeer vermakelijk en bewijst mooi dat de metal-achtige gitaarsolo's en pianogepingel (waarschijnlijk is het gewoon een keyboard) best goed samen gaan. Het volgende nummer, Nare No Hate genaamd doet het ook erg goed bij mij. De stem van zangeres Anoji bevalt mij aanvankelijk ook wel, haar stem doet me een beetje denken aan Kyo van Dir en grey in de Kisou-periode, wellicht is het iets typisch-Japans om zo te zingen. Shagan No Tou klinkt iets oosterser dan Nare No Hate maar biedt vooral meer van hetzelfde. Jinbaika en Muge No Hito laten ook weinig verandering zien. En zelfs het laatste nummer laat in bijna twintig minuten opnieuw een bak vol herhaling horen.

Ik vind het echt jammer dat een band die hoorbaar over veel talent beschikt zo'n vreselijk eentonig plaatje maakt, want Gonin-Ish kan veel meer dan dit.