Devendra Banhart - Niño Rojo (2004)

Normaal gesproken voel ik me wel thuis in dit genre, maar op de een of andere manier weet Devendra Banhart me met dit album niet te raken. Het is ook meer een aanvulling op het album "Rejoicing in the hands". Outtakes van dat album dus. Of dat ook de reden is ? Ik weet het niet. Feit is dat ik er niet erg warm voor kan lopen.

knap album , maar de andere , ik kan er niet opkomen is een stuk beter, hij is in hetzelfde jaar uitgekomen, rtejoicing the hands' is het, speciale kalme muziek

Hmm, dit zijn niet outtakes, maar is gewoon het vervolg op zijn andere album. Zoals hij zelf in interviews (oa. gonzo circus) zei is dit het geboren kindje dat uit de zwangere vrouw is gekomen van rejoicing the hands.

Alle twee de albums zijn in ongeveer 2 dagen opgenomen, na 4 weken schrijven en oefenen (of zo'n dergelijk vaag verhaal)

Stem verhoogd. Blijkbaar had dit album wat meer tijd nodig

En een jaar later doen we er gewoon nog een halfje bij waardoor dit album op een respectabele 4* staat

Bij mij slaat dit na de eerste luisterbeurt al meer aan dan het recente Cripple Crow...

Hele relaxe cd, maar op Cripple Crow zitten toch meer, hoe zal ik het zeggen, "catchy" nummers. Die cd kan dus altijd wel op. Deze is zo relax dat ik er echt zin in moet hebben.

Klopt, dat gevoel deel ik. Nino Rojo is daarmee ook minder toegankelijk dan Cripple Crow naar mijn mening.

Klopt helemaal, het duurde ook even voordat ik ze nieuwste album ging waarderen want daar zitten ook geen catchy nummers op.

dit is gewoon een grappige plaat
in mijn 'jongere jaren' (ik ben nog steeds jong) toch grijsgedraaid gehoord door mijn pa en op die manier in mijn oren vastgekoekt.

Coole pa heb jij.

Laatste bericht bijna 12 jaar geleden geschreven bij deze plaat. Devendra Banhart, de bard van de neo folk beweging. Nu lijkt het een beetje passé , maar is dat terecht ? Gisteren bij het magnum opus (Cripple Grow) van Devendra iets geschreven, nu ligt deze in de cd speler. Een zeer productieve periode van Devendra, 3 platen in krap 2 jaar tijd. Cripple Grow is wel een klein meesterwerk, gezien de hoeveelheid invloeden en verwijzingen en qua originaliteit.
Deze cd is veel ingetogener, minimalistischer. Vaak enkel de zang van Devendra met als begeleiding, gitaar en banjo en zo nu en dan een extra instrument. Dat maakt het tot een zeer intieme plaat. Het is net of Devendra naast je zit te spelen. Persoonlijk hou ik hier wel van, het is heerlijk puur, zonder pretenties. Er klinken mooie liedjes. Folk al la carte, de invloeden van jaren 60 zijn zonder meer hoorbaar. Het krijgt van mij evenveel sterren als Cripple Grow. Misschien is dit wat minder origineel , maar had Cripple Grow toch wat last van de lengte, is dit album wat korter en verveelt geen moment.

Zeer zeker een prima album wat ik al jaren in bezit heb. Mij spreekt dit meer aan Dan Cripple Crow. Dit album klinkt een stuk persoonlijker en er wordt niet krampachtig geprobeerd om allerlei genres de revue te laten passeren.
Ik maak van mijn 3,5* ook 4* en vind het vreemd dat ik het album niet direct 4* heb gegeven.
A Ribbon is mijn topper op het album. Wel een album wat per draaibeurt groeit.