Bas Broekhuis / Detlef Keller / Mario Schönwälder - Wolfsburg (2002)

Al bij het zien van de kleur van de hoes en het woord Wolfsburg moet ik terug denken aan mijn jeugd. Eind jaren zestig begin jaren zeventig kochten mijn ouders een Volswagen Kever in de kleur van de hoes. En ja, Kevers komen van origine uit Wolfsburg.

Dan de muziek op dit album. Het is in eerste instantie wel vreemd te zien dat een Nederlander samenwerkt met twee Duitsers, maar aan de andere kant de muziek is instrumentaal dus wat maakt het uit. Op de eerste track, Come in and Chill Out, wordt in het begin een haast klassieke sfeer neer gezet. In het begin waan ik me dan ook in een kerkje waar een organist en cellist aan het oefenen zijn. Als dit achter de rug is volgt een mooi kosmisch deel waarna verloop van tijd meer ritme bijkomt die duidelijk afkomstig is van Bas Broekhuis. Het doet me enigzins zweven wat denk ik ook de opzet is van de heren. Een nadeeltje is echter wel dat het wat te lang doorgaat ondanks de subtiele wendingen die er op te horen zijn. Het einde is haast klassiek te noemen.

Al qua titel stemt There Are Colours in the Darkness me al hoopvol. Het begin hiervan is best klassiek te noemen. Mooie pauken uit de diepte op iets van het midden houdt tussen experimenteel en kosmisch. Een fraai zoekend begin wat in een concertzaal beter uit de verf zou komen dan in een woonkamer. Zodra er voorzichtig wat ritme bijkomt verhoogt dit de mysterieuze sfeer. Het roept bij mij een gevoel op iets te zoeken in een donker bos. Als daar pianoklanken bijkomen geeft dit een gevoel of ik op de goede weg ben. De verdere compositie is mooi rustig. Als daar later een panfluit bijkomt waan ik me even in Zuid Amerika. Na dit deel volgt iets waar geen duidelijke lijn in zit. Anders geformuleerd het is erg rommelig. Toch is het einde wel erg mooi met in de hoofrol een piano.

Met wat herhalende tonen begint Wolfsburg het geeft me een gevoel of ik hier te maken heb met een moderne versie van de Bolero. Dit wordt het niet, wel volgt een mooi verhaal om heerlijk naar te luisteren. Het vormt daarmee een mooi einde aan dit album wat redelijk tot goed in elkaar zit. Hier en daar had het beter gekund. Wat dat de betreft is de vergelijking met de Volkswagen Kever niet zo'n gekke, een prima wagen voor van A naar B, maar verwacht geen wonderen.