Rogier van Otterloo - Grijpstra & de Gier (1979)

Grijpstra en de Gier, die twee houden wel van wta muziek maken zo is ook in de film te horen en te zien. Van Otterloo volgt die zelfde stijl. Het is jazzy, het is groovy, het is een tikkeltje disco achtig, vol ritme, vol passie. Dit is zo typisch de stroming van toen die de componist gebruikte, net als mensen als Lalo Shifrin en consorten. Er werd uitgeweken naar Wembley, Engeland voor de opnames van de score waaronder zich ook enkele gevestigde Nederlandse muzikanten bevonden als Louis de Deby. En dat is er zomaar even eentje die mij te binnen schiet. Uiteraard aangevuld met Brits volk.

Een merkwaardig iets is de manier waarop mensen uit mijn omgeving reageren op de muziek. Vele typeren het als matige, slappe jazz. Reageer hier op met ''het is filmmuziek'' en daar komt het alweer: ''geen wonder dat het zo slap is!''. Onterecht wellicht, wellicht niet. Maar van Otterloo wist wat vol met sfeer en spanning te maken wat bij mij ala minuut aansloeg.

Leuk detail nog is dat hij rond die tijd ook al regelmatig inviel als dirigent van het Metropole orkest. Rond herfst 1980 trad hij in vaste dienst en haalde flink de ''Rogier bezem'' door het orkest met grootste veranderingen, wat zorgde een andere uitstraling en geluid. Hij was het orkest de meester. 4.5 sterren