Keller & Schönwälder - Sakrale Töne (1997)

Aan de buitenkant vertelt dit album al een verhaal. Jaren waren kerkgebouwen de hoogste bouwwerken van de stad, maar die tijd is nu echt voorbij. Wolkenkrabbers sieren nu de skyline, waardoor kerken min of meer tot de middenhoge gebouwen horen. Ja en dan de titel Sakrale Töne het roept een beeld op van mijn Rooms Katholieke opvoeding.

Maar goed het gaat om de muziek, deze is grotendeels opgenomen in de Markus Kirche te Gladbeck op 11 januari 1997. Alleen de tracks 1, 3 en 6 zijn opgenomen in de studio. Zodra de heren zijn aangekondigd volgt er muziek de me gelijk laat voelen hoe hoog een kerkgebouw van binnen is. Een plafond witten op een keukentrapje is er niet bij. Als er later een goed ritme bijkomt hoor ik tussendoor een koor zingen. Nadat de compositie verder gaat merk ik dat er maar weinig verandering in zit. Het doet daar door denken aan iemand die hetzelfde stukje aan het filmen is. Als het rime wegvalt blijven er vrolijke tonen over op een bed van lage klanken. Aan het eind is een mooi koor uit de electronica winkel te horen. En Mystisches Ende begint klanken die me doen denken aan het betreden van een grote kerk. Het koor is nog wat aan het oefenen en de muzikanten proberen de instrumenten uit. Het geeft een mooi sfeer beeld op iets wat nog te wachten staat. Het einde ervan doet in ieder geval statig aan met orgelklanken onder andere.

Under the Blue Moon Part Two begint erg zacht met wat zang en lang aangehouden tonen. Al snel komt er een speels loopje bij wat zichzelf herhaald. Hierdoor krijg ik het gevoel of ik een beetje aan het zweven ben. Zodra de muziek wat stiller wordt heb ik het idee dat ik in een kelder ben van een kathedraal waar de geschiedenis valt te lezen van het gebouw en waar de pilaren in de grond verdwijnen.

Zugabe mit Orgel ... begint wederom erg statig en de organist begint wat droevige muziek te spelen. Wel probeert hij iets vrolijks uit, maar komt er snel achter dat dit het niet is. Wat volgt is gewijde muziek die me doen denken aan het begin van een belangrijke mis. De kist met de overledene wordt binnengebracht en wordt voor het altaar gezet. De priester spreekt wat gebeden uit en zegent de kist met wierrook, waarna de verdere mis volgt. Vrolijk is het niet. Toch wordt duidelijk dat de persoon in de kist een goed leven heeft gehad.

... Und ein Ende mit Sequenzen laat me horen dat de overledenen een stabiel persoon was en zijn dagen bewust vulde. Als het orgel klinkt roept dit een bijzonder beeld op en even lijkt het of zijn stem even is te horen. Eenmaal thuis wordt een fotoboek gepakt waarin foto's staan uit India en zo komt aan een droeve dag toch nog een vrolijk eind. Far from India Part Two doet mij wat denken of ik in een trein zit die door een ruim Aziatisch landschap heen gaat. Mooie beelden en vanuit westers perspectief vreemde levenstijlen. Hiermee komt er wel een vreemd einde aan een album wat toch behoorlijk ingetogen was in het begin. Ja, het leven gaat door en op vakantie gaan hoort erbij.