Dat de desert blues en de delta blues wel eens wat overeenkomsten hebben, dat wordt voortaan niet meer betwist. Ondanks het feit dat er een oceaan tussen zit zijn er steeds meer overeenkomsten. En als we de delta blues heel ruim nemen, kan het ook zomaar jazzy worden. Kora speler Toumani Diabete begrijpt dit als geen ander en is altijd op zoek naar muzikanten vanuit veel windstreken en dan ontstaat er altijd wel muziek , waarbij 1+1=3 van toepassing is. Door de verschillende achtergronden en stijlen wordt het beste in elkaar naar boven gehaald.
In dit geval is het free jazz trombonist Roswell Rudd waarmee hij samenspeelt en de titel van de cd is veelzeggend MALIcool. In hoeverre is dit te horen, de veelzijdige muziek uit Malien de cool jazz. De plaat is in Mali opgenomen en Roswell Rudd had het gevoel dat hij helemaal weer opnieuw moest leren om trombone te spelen. Er spelen nogal wat Malinese muzikanten mee, op balophone, op ngone, op gitaar en ook 2 Malinese vocalisten. Enkel de basspeler komt vanuit de jazz hoek.
De muziek komt enerzijds meer uit Mali, maar ook vanuit de jazz, een Monk nummer (Hank), ook een Welsh folk nummer, en op een gegeven moment horen we Beethoven's 9e.
Op zich een mooi album, waar Roswell Rudd zich iets meer heeft aan moeten passen dan Toumani Diabate en zijn muzikale vrienden. Veel mooie improvisaties van bijna alle muzikanten, want die ruimte kregen ze. Mooi, spanned album, fusion world klopt veel beter dan jazz.