Symphony X - Live on the Edge of Forever (2001)

Geweldig live album! Met de nadruk op 'live' want aan dit album is volgens mij niet of nauwelijks gesleuteld achteraf. Alles klinkt lekker rauw en eerlijk. Dat in ogenschouw nemende is het gebodene van een bijna verbluffend hoog niveau! De band heeft 1 gitarist maar het lijkt alsof je er 2 hoort spelen. Die Romeo is echt een kei zeg! Dat zelfde geldt voor zanger Russel Allen. De beste man zingt alsof het 'm helemaal geen moeite kost.

Machtig stukje muziek van deze symphonysche metalband. Russel Allen heeft een strot om U tegen te zeggen en Michael Romeo is een prima gitarist. Absoluut hoogtepunt is het lange The Devine Wings of Tragedy maar Church of the Machine mag er ook zijn. Verder lekker veel nummers van V een van de beste cd`s van Symphony X.

Russell Allen is heer en meester hier. Vooral in Church Of The Machine en Through The Looking Glass. De cd versies worden feilloos nagespeeld. Wat dat betreft voegt het als live album niet zoveel toe aan de studioversies. Maar dat betekent niet dat het slecht is wat we voorgeschoteld krijgen. Daar is Symphony X gewoonweg te briljant voor.
De eerste cd concentreert zich op het V - The New Mythology Suite concept. Op de tweede cd komen wat oudere krakers voorbij.
Jammer dat het debuut en vooral The Damnation Game genegeerd worden. Zelfs de naamgever van het album, The Edge Of Forever, komt niet uit de mottenballen.

Overigens maak ik mij sterk dat de afbeelding hierboven niet de originele albumcover is. Ik heb het album gekocht toen hij uitkwam en mijn exemplaar kent een hele andere cover.

Heb zelf ook de dubbele live cd met een andere hoes.

Qua spel inderdaad niet maar toch vind ik alles wel meer 'recht voor z'n raap' klinken door de kale produktie. Volgens mij is er zo goed als niks aan gesleuteld achteraf. Heb zelden een live album gehoord dat zó eerlijk en rauw klinkt. Op die manier vind ik het dan wel weer wat toevoegen aan de studioversies.