3 Lb. Thrill - Vulture (1995)

Vreemd, dat het enigste album van het uit Atalanta afkomstige 3 Lb. Thrill
(het gewicht van het menselijk brein) nog nooit was toegevoegd.
Bij deze dus.

Vulture is een uitgebalanceerd en helder geproduceerd rockalbum van vier bandleden, die eerst opereerden onder de naam Uncle Green en als zodanig vijf albums uitbrachten.
De band was redelijk populair, maar bleef verstoken van groot succes.
Naamsverandering doorgevoerd, in de hoop een doorbraak te forceren.
De producers (Brendan O'Brien en Nick Didia), probeerden op dit album het geluid te voorzien van een rauwer rock randje, destijds ook wel soft-grunge genoemd, maar helaas, het gehoopte commercieel succes bleef uit.
De band rond de zangers/gitaristen en songwriters Matt Brown en Jeff Jensen, welke teksten schreven, die stemmen tot nadenken, is niet veel later opgeheven.
Matt Brown tourde vervolgens in 1997 nog even mee met het eveneens onvolprezen bandproject Brad van Pearl Jam gitarist Stone Gossard en zanger Shawn Smith (Pigeonhed en Satchel).

Prijsnummers op dit album zijn de semi-rockballad Collide, single Diana (met kindermishandeling als ongemakkelijk onderwerp) en het afsluitende prachtige ontroerende Piñata (inclusief een, instrumentaal alles uit de kast trekkende en met veel bombast opgeschminkte, hidden track).

Naast Ten van Pearl Jam m'n meest gedraaide album van de jaren 90.

Toch ook weer niet zo heel vreemd, want volgens mij is dit album aan alles en iedereen voorbij gegaan. Wel zonde, want een fijne plaat is het zeker, die ook ik heel veel gedraaid heb en eigenlijk nog steeds met enige regelmaat opzet. Sommige bands krijgen niet wat ze verdienen.

dit is voor mij zo'n plaat waar bergen herinneringen aan hangen, waardoor ik hem beter vind dan hij eigenlijk is. Op de keper beschouwd is het allemaal niet briljant, maar gewoon erg lekker met een uitschieter of 5 naar boven. En ik word telkens twintig jaar terug gecatapulteerd..... dan toch 4*?