En Vogue - Masterpiece Theatre (2000)

Hm, dit is wel een aardig album, maar absoluut niet Funky Divas of EV3-achtig, maar bewijst nog maar eens dat deze dames heel wat in hun mars hebben. Het maken van hitsingles hebben ze echter nog niet erg begrepen. Van promoten weten ze ook weinig schijnt 't.
Riddle was wel een goed liedje, met een sterke clip, maar verder blijft 't album ergens halverwege een beetje hangen, en alleen Latin Soul, Love U Crazay, No No No(Can't come back) en Those Dogs(wel apart)blijven overeind.

dit was een beetje raar en onverwacht want opeens waren ze er weer na EV3 in 1997, dat al tanende was. Helaas voor hen was RNB anno 2000 al aan het kruisbestuiven en 60% beinvloed door Timbaland/Missy Elliott en freakerige beats en En Vogue grossiert hier nog in degelijk werk.
En als je in Riddle nog jezelf gaat herhalen (My lovin') dan kun je ook niet veel verwachtigingen hebben, wel zeer jammer want ze hebben zeker 7 topsingles geleverd in de 90's (waaronder Hold on, My lovin' en Free your mind)

Toch wel een pak minder dan de voorganger. Riddle is nog een lekker nummer , al vertoont het inderdaad wel veel overeenkomsten met My Lovin' .Toch wel kwaliteit en ze zakken voor mij nergens door de ondergrens. Speciale vermelding nog voor Number One Man. Zo lekker gezongen. 3 sterren .

Sterker nog, ze samplen hun eigen "My Lovin' (You're Never Gonna Get It)", en dat pakt geeneens zo verkeerd uit.

De invloeden van (bijv.) Destiny's Child zijn hoorbaar op het album, maar door de onmiskenbare en voortreffelijke harmonieën van de dames blijft het toch overduidelijk En Vogue. Voor 25 pence meegenomen uit de kringloop, en beter dan verwacht.