Herbie Nichols - The Prophetic Herbie Nichols Vol.1 (1955)
mijn stem
6 stemmen
4
geplaatst: 27 februari 2022, 22:16 uur
Met: Herbie Nichols (piano); Al McKibbon (bas); Art Blakey (drums)
Er ontstond een tijdje geleden een beetje een hype rondom deze plaat onder jazzfans, omdat Blue Note deze samen met 'Vol 2' heruitbracht in haar gerenommeerde Classic Vinyl Series. Zelf was ik nog niet eerder stil blijven staan bij de heer Nichols, maar onder 'kenners' wordt hij gezien als een grootheid. Het helpt in dat opzicht dat hij tijdens zijn leven nooit veel succes heeft gekend, en slechts 44 was toen hij in 1963 stierf (aan leukemie). Pas in de decennia daarna begon zijn reputatie echt te groeien, met mensen zoals onze eigen Micha Mengelberg die het 'gospel' verspreidden.
Enfin, vanwege alle goede verhalen deze plaat een paar maanden in een lijst gehad, en ik weet eigenlijk nog steeds niet echt wat ik ervan moet denken. 'Prophetic' is het niet zozeer, hij klinkt wel echt als een jazzmuzikant die werkte in de jaren veertig en vijftig. Hij was een vroege fan en vriend van Thelonious Monk, en in die hoek moet je het wel ongeveer zoeken, al klinkt Nichols ook weer juist heel anders. Het is verraderlijk knappe muziek juist vanwege die ongrijpbaarheid, als je niet met aandacht luistert valt het nauwelijks op hoe apart de composities zijn, en hoeveel creativiteit er in zijn spel zit.
Muziek om nog een paar keer rustig voor te gaan zitten, en mocht dit verder blijven groeien te hopen dat het vinyl niet in de tussentijd stikduur is geworden.
Er ontstond een tijdje geleden een beetje een hype rondom deze plaat onder jazzfans, omdat Blue Note deze samen met 'Vol 2' heruitbracht in haar gerenommeerde Classic Vinyl Series. Zelf was ik nog niet eerder stil blijven staan bij de heer Nichols, maar onder 'kenners' wordt hij gezien als een grootheid. Het helpt in dat opzicht dat hij tijdens zijn leven nooit veel succes heeft gekend, en slechts 44 was toen hij in 1963 stierf (aan leukemie). Pas in de decennia daarna begon zijn reputatie echt te groeien, met mensen zoals onze eigen Micha Mengelberg die het 'gospel' verspreidden.
Enfin, vanwege alle goede verhalen deze plaat een paar maanden in een lijst gehad, en ik weet eigenlijk nog steeds niet echt wat ik ervan moet denken. 'Prophetic' is het niet zozeer, hij klinkt wel echt als een jazzmuzikant die werkte in de jaren veertig en vijftig. Hij was een vroege fan en vriend van Thelonious Monk, en in die hoek moet je het wel ongeveer zoeken, al klinkt Nichols ook weer juist heel anders. Het is verraderlijk knappe muziek juist vanwege die ongrijpbaarheid, als je niet met aandacht luistert valt het nauwelijks op hoe apart de composities zijn, en hoeveel creativiteit er in zijn spel zit.
Muziek om nog een paar keer rustig voor te gaan zitten, en mocht dit verder blijven groeien te hopen dat het vinyl niet in de tussentijd stikduur is geworden.
2
Soledad
geplaatst: 28 februari 2022, 06:20 uur
Leuk dat jij Herbie Nichols ook weer eens een kans hebt gegeven Sander. Toevallig die nieuwe uitgave zelf aangeschaft. Ik had altijd behoorlijk wat moeite om hem te doorgronden.
Inmiddels is het me aardig gelukt denk ik. Precies wat je zegt: op het eerste gehoor lijkt er niet veel bijzonders aan de hand te zijn. Er gebeurt echter ontzettend veel. Zijn stijl is dwars en onvoorspelbaar maar heeft toch een conventionele bopsound. Dat maakt het zo ongrijpbaar.
Inmiddels weet ik dat hij voor mij geen favoriet a la Bud Powell, Elmo Hope of Monk gaat horen. Maar ik begrijp wel dat hij in dat rijtje thuishoort, vanuit historisch perspectief. Want bijzonder was hij zeker. En wie weet wat hij in petto had gehad, was hij niet zo vroegtijdig gestorven.
Inmiddels is het me aardig gelukt denk ik. Precies wat je zegt: op het eerste gehoor lijkt er niet veel bijzonders aan de hand te zijn. Er gebeurt echter ontzettend veel. Zijn stijl is dwars en onvoorspelbaar maar heeft toch een conventionele bopsound. Dat maakt het zo ongrijpbaar.
Inmiddels weet ik dat hij voor mij geen favoriet a la Bud Powell, Elmo Hope of Monk gaat horen. Maar ik begrijp wel dat hij in dat rijtje thuishoort, vanuit historisch perspectief. Want bijzonder was hij zeker. En wie weet wat hij in petto had gehad, was hij niet zo vroegtijdig gestorven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.