Robert Rich & Steve Roach - Soma (1992)

Soma is het resultaat van twee ambient grootheden die samen een album in elkaar knutselen. Dikwijls is dit niet helemaal wat het had kunnen, en had moeten zijn, en jammer genoeg blijkt dat ook hier het geval te zijn.

Op zich geen slecht album, maar het klinkt niet zweverig genoeg. Te organisch, meer een score die je verwacht bij een film als Baraka of Koyaanisqatsi. Af en toe prachtige ambient, maar ook vele mindere stukken. Vooral de eerste drie nummers klinken veel te banaal. Eerder tracks om onder een National Geographic reportage te monteren. Niet echt slecht, maar zo veilig en identiteitsloos. "Silk Ridge" is de eerste goeie track. Lekker rustig, mooie waves en verder niet te veel andere samples, laat staan echte ritmes.

Blood Music en Soma zijn terug een stukje minder, maar gelukkig weet het einde nog wat te brengen. Allereerst met "Seduction". Niet perfect, maar al een stukje beter dan de rest, en een leuk opstapje voor Touch, m'n lievelingstrack van dit album. Zeer mooie, chille melodie, en alles wat een samenwerking tussen de heer Roach en de heer Rich zou moeten zijn. Een album van dit en ik wat tevreden geweest, nu is het veels te weinig.

Bezwaarlijk slecht te noemen, maar da's vooral omdat het allemaal zo veilig en braaf is. Buiten twee prachtige nummers valt er gewoon te weinig te beleven. 3*

In dat geval ga ik deze zeker een kans geven.