Uit deze serie van Bernd Kistenmacher live of bijzondere opnamen is dit Romantic Times lang niet zo spannend of geenszins bombastisch te noemen. Het is dus wat aan de kalme kant.
Dit album begint dan ook erg rustig met iets wat van ver komt en het ruizen van de zee. Het geeft me een gevoel van alleen achter te zijn gebleven op een strand. Op Wake Up in the Sun wordt die rust doorgetrokken. Het is wel mooi, maar het doet me niet denken aan opstaan. Het roept eerder een beeld op van op een luchtbed wat rond te dobberen op het water. Na en plons water begint Harmonic waarna iets statigs volgt. In gedachte zit ik alleen op een eiland waar nauwelijks iets plaats vindt. Ideaal om op te onthaasten.
Op Harmoic Rhythm is wat meer leven te horen, zei het wel in een gedeisde vorm. Ook al is het best mooi te noemen, op een bepaald moment weet ik het wel. Een paar kleine veranderingen aan het eind doen me dan ook niets. April is aan het begin ook aan de rustige kant, het roept op de een of andere manier een meditatieve sfeer op wat wellicht valt toe te schrijven valt aan een zingende toon die klinkt of hij cirkels aan het beschrijven is.
In de buurt van de Evenaar zijn er geen schaduwen zoals we ze hier kennen. Dus op weg daar heen worden ze dus korter. Deze compositie is net als de vorige tracks aan de rustige kant. Op Summergate komt er een tikje leven in de brouwerij en heb ik voor het eerst een gevoel dat Kistenmacher bezig is me een verhaal te vertellen hoe het er rondom de zon aan toegaat.
Hiermee komt op een rustige manier een einde aan een album wat niet echt tot leven kwam. Wel lijkt mij dit een prima album om na een snikhete dag te draaien en daarbij naar de sterren te kijken met iets lekkers binnen handbereik. Voor nu had iets meer dynamiek best gemogen.