Chateaux - Chained and Desperate (1983)

Het zoveelste obscure pareltje op Ebony. Oerdegelijke metal (NWoBHM), goeie productie voor die tijd, echt een heerlijk gitaargeluid en een zanger die de hoge regionen niet schuwt maar ook niet overdrijft. Er zijn ook gastbijdragen te horen van zanger Steve Grimitt (Grim Reaper). De volgende albums van Chateaux schijnen een pak minder goed te zijn, maar deze is een absolute aanrader. Zo worden ze niet meer gemaakt.

Hoe weinig commercieel ook (of gewoon dom?), om niet eens de bandnaam op de hoes van je debuut te zetten.

Vond dit toendertijd ook een geweldige plaat. De in 1981 opgerichtte band uit Cheltanham heeft een sterke zanger in Chris Dadson die behoorlijk de hoogte in kan gaan, luister maar eens naar Spirit of the Chateaux of The Dawn Surrended. Het klinkt verder lekker ongepolijst en het gitaarwerk ( Tim Broughton) is behoorlijk vet. Het titelnummer is een heerlijke beuker met ook weer vet gitaarwerk. Prima plaat!

Het is Steve Grimmett (Grimitt gespeld op deze plaat) die later bij Grim Reaper zou gaan zingen die hier de leadvocals voor zijn rekening neemt.

Chris Dadson is hier nog niet van de partij. Wel op het volgende album. Echter niet als zanger maar als drummer.

Je hebt gelijk Kronos had de verkeerde informatie van internet overgenomen. Heb de plaat zelf nog op zolder staan en had daar de juiste informatie af moeten halen. Blijft overigens een goede plaat.

Inderdaad, een goed plaatje. De hoge zang moet natuurlijk in de smaak vallen. Verder valt er dan vooral te genieten van het ongepolijste maar sublieme gitaarwerk.

Ik zou 'm maar eens snel van de zolder gaan halen als ik jou was. Een veel te mooi en uitzonderlijk exemplaar om te laten verstoffen.

Na het iets tegenvallende "Fire Power" begon ik met frisse moed aan deze plaat. Dit omdat de line-up van deze plaat m.u.v. gitarist Tim Broughton compleet anders is.
Zo is op deze plaat Steve Grimmett te horen als vocalist. Een man die (toen) met kinderlijk gemak de hoge noten wist te bereiken. Het moet je liggen natuurlijk, maar mij bevalt het een stuk beter dan het werk dat Krys Mason afleverde op de opvolger.
Daarnaast lijkt de productie van deze plaat een stuk beter te zijn dan laatstgenoemde en zijn de nummers naar mijn mening een stuk pakkender. Vooral het gitaarwerk klinkt op deze plaat erg lekker.
Een prettig NWoBHM plaatje als je het mij vraagt. Tof voor de liefhebbers.

Schitterend album. Volop genieten.

Ben weer terug daar waar het allemaal begonnen is voor mij Stampij was het hoogtepunt van de week , met de NWOBHM als de meest in het oor springende stroming. Chateaux is welliswaar van na Stampij maar klinkt als de spreekwoordelijke klok. Steve Grimmet van Grim Reaper helpt ze uit de brand met de vocalen. Nooit eerder klonk Chateaux zo goed en ook nooit weer. Een vd mooiste lp's van het genre Ga luisteren zou ik zeggen!