The Devil's Blood - Come, Reap (2008)

Dat niemand op deze site deze geniale band kent... Come, Reap is echt een uiterst lekker psychedelisch spacend rockplaatje met wat NWOBHM invloeden in bijvoorbeeld River of Gold. De speelduur bedraagt maar een krap half uur, maar het materiaal compenseert hier meer dan genoeg voor. Na twee goede songs krijg je het geweldige The Heavens Cry Out for..., gevolgd door een cover die erg lekker gedaan is, en vervolgens krijg je met Voodoo Dust een dik negen minuten lange droomreis voor je kiezen.

geweldig, en nog van eigen bodem ook! Come, Reap rock te hard en Voodoo Dust is een heerlijke trip.

Wat een goeie plaat zeg, heerlijk retro, lijkt wel uit de jaren zeventig te komen. Een goeie nieuwe Nederlandse band.

Live waren ze best goed, alleen statisch en weinig communicatief naar elkaar en het publiek. Bebloedde gezichten als showelement en de zwarte kaarsen maken het sombere plaatje af. Tot nu toe geef ze ik het voordeel van de twijfel.

Er zijn maar weinig bands die in hun eerste jaar al helemaal los kunnen op een podium, dus dat is normaal hoor...

Behoorlijk gave plaat, doet me een beetje denken aan die jaren '70 psychedelische rockbands.

Beetje zielige band vind ik dit..muzikaal stelt het in mijn ogen ook niet echt veel voor.

Fans, opgelet: volgens hun myspace spelen ze 11 juli in Nijmegen op park brakkestein.. maw: dit moet wel de special guest zijn waarover men op de site van Fortarock spreekt! Ik ben er iig bij

Ze spelen tevens in Groningen op 25 september, daar ga ik waarschijnlijk bij zijn

dit plaatje heeft inmiddels zijn charmes nog lang niet verloren

Moest er wel even aan wennen, maar tegen de tijd dat Voodoo Dust opstond was ik verkocht.

Dat valt wel mee hoor. Best goede muzikanten.

En een zeer goede zangeres zelfs. Mooi, warm, eigen geluid.

Ik vind deze EP zeer, zeer overtuigend. Het volwaardige album dat er op volgde, is wat mij betreft (iets) minder pakkend. De sound is hallucinerend mooi en de nummers allemaal goed. Absoluut hoogtepunt is voor mij het nummer "Voodoo Dust". Prachtig zangwerk en vooral formidabel gitaarspel. Selim Lemouchi, de gitarist, is een overtuigd bewandelaar van het zogenaamde occulte linkerpad. In "Voodoo Dust" legt hij een zeldzame bezieling in zijn spel. Nu ben ik geen kenner van de "dark side of the force", maar de eventuele subliminale intentie die hij in zijn spel verwerkt, wekt bij mij geen haat tegen de schepping op. Integendeel, ik vind het ontroerend mooi. Laat je dus niet wegjagen van deze EP door de satanische symboliek ...

Voodoo Dust

Sinds lange tijd weer eens opgezet deze ep, Come, Reap en Voodoo Dust springen er bovenuit voor mij. Vooral het gitaarspel is erg goed.