Anthem - Tightrope (1986)

Van naam kende ik deze band al wel in de jaren tachtig maar blijkbaar had ik van de muziek een verkeerd idee. Ik dacht dat het commerciëler was. Als ik nu vergelijk dan klinkt Anthem in de tijd dat Loudness reeds een knieval voor de Amerikaanse markt had gemaakt nog stevig en rauw, hoewel de nummers best catchy zijn. Heerlijke combinatie is dat.

Wat Kronos zegt... of gewoon het gevoel dat je vanaf het begin al minimaal vier sterren zult geven bij dit lekker hard en uptempo album, met een gitarist die ongemeen pittig uit de hoek kan komen. Dit album had ik in eeuwigheden niet meer gehoord (die zalige "tape days") maar de hernieuwde kennismaking heeft gesmaakt. Aan de zang moet je - zoals zo vaak bij Japanse groepen - even wennen, maar eens dat hinderpaaltje opgeruimd...

Aardig album, maar wel de minste van Anthem die ik tot dusver gehoord heb. Op 'Night after Night' staan er niet echt topnummers op en de productie is een ramp.