Anthem - Bound to Break (1987)

Toen Loudness, eveneens uit Japan, al enkele jaren flauwe hardrock maakte vooral gericht op de Amerikaanse markt, klonk Anthem solider dan ooit met Bound to Break. Voor toen het laatste album met zanger Eizo Sakamoto, die hier een erg sterke prestatie aflevert. Hetzelfde kan van de andere bandleden gezegd worden; knappe solo's, strak drumwerk enz.. Voor de uitstekende productie stond Chris Tsangarides garant, die later ook Painkiller van Judas Priest zou laten klinken als een klok. Daarbij nog een handvol goed doordachte aanstekelijke nummers en het recept voor een lekkere heavy metal plaat bewijst zijn diensten alweer.

Naast de NWOBHM was er in de eerste helft van de jaren 80 een kleiner golfje Japanse Heavy Metal met Loudness, Earthshaker en Anthem als belangrijkste exponenten, waarbij Anthem achteraf (nog steeds namelijk) de langste adem heeft.
Dit is gewoon een lekker klinkende, behoorlijk melodieuze heavy metal plaat met een strakke drummer, lekkere gitaarsoloos en een overtuigende zanger.
En sterke songs zoals de opener Bound To Break die er meteen inhakt, Empty Eyes, het prijsnummer Soldiers en Limited Lights/Man Made Dog (waarin ik, echt waar, Don't Stand So Close To Me van The Police in terughoor).
Enkel No More Night vind ik wat minder.
Plaat klinkt ook nu nog steeds als een klok en absoluut niet gedateerd.
Met dank aan een zekere A. v. D. die deze CD inleverde bij de platenzaak en waar ik hem voor een knaak uit de tweedehands bak viste.
Deze groep bestaat weer sinds 2000 en is gewoon verder gegaan met het uitbrengen van (blijkbaar) erg goede platen die niemand hier (ik ook niet helaas) kent, zoals te zien valt hier.
Voor de liefhebbers van melodieuze metal zeker aan te raden.
4-sterren plaat.