Kenneth Kirschner - Filaments & Voids (2008)

Kenneth Kirschner staat bij mij toch voor het betere minimale piano werk bekend. Soms alleen piano, andere keren is het bewerkt met de computer.
Ook hier vinden we die laatste terug. Op cd 1 werkt het allemaal erg lekker. De stukken zijn zo als we van hem gewend zijn erg sterk en uitdagend. Minimaal piano spel zoals ik het graag hoor met fijne electronische bewerkingen.
Echter op cd 2 verliest hij zich zelf in conceptuele ideeën die niet lekker overkomen. In het begin is het alsof hij aan een stuk door heeft gespeeld en bepaalde stukken heeft weggeknipt (er is zelfs geen ruis te horen), langzaam komen hier effecten vanuit de computer overheen. Met name de reverb en stretching technieken worden hier toegepast en hier door blijft het allemaal wat kabelen in de leegte. Het pakt niet lekker.
Dit leidt uiteindelijk tot hele voorspelbare momenten waaruit verveling voortkomt.

CD1 krijgt 4,5
CD2 krijgt 2,5 (krapjes aan)
Gemiddeld een zwakke 3,5 met neiging naar de 3.

March 16, 2001 kan mij niet lang genoeg duren. Het best te beluisteren in een kale ruimte zonder enig meubilair.