Bernd Kistenmacher - Totally Versmold (1999)

Als een artiest in één jaar tijd veel albums uitgeeft, hetzij door soundtracks, live platen of gewoon werk dan vraag je je af: "Waar gaat dit heen en is er nog sprake van enige kwaliteit? " Dat zijn de basisvragen die steeds gespeeld hebben bij deze serie album van Bernd Kistenmacher waarop zijn hoofd is te zien tussen de sterren.

Dit album begint al wat rommelig. Gevoelsmatig doe ik een deur open van een kamer waarin van alles plaats vindt. Mede hierdoor is het moeilijk om hierin thuis te raken. Een bonkig ritme wat geluiden die aan blaas instrumenten doen denken. Een soort van free avantgarde waar je toevallig van moet houden. Ik dus niet. Gelukkig is het einde van Forget the Past wel mooi door de statige tonen. Nachtflug 2 begint heel zacht. In het begin lijkt het wel of iemand een kraan heeft op laten staan. Wat later zijn lage statige tonen te horen. Dit is best prettig om naar te luisteren als kost het wat moeite omdat het zo zacht is opgenomen. Desondanks ontstaat er een best aardig sfeertje om bijvoorbeeld over ruimte reizen te fantaseren. Wel is het jammer dat het nergens spannend klinkt.

De track Vivid begint met wat geluiden uit de kosmos. Als daar later wat vrolijke tonen klinken bekruipt mij het idee of er in het universum ook vlinders zijn. Hierna komt er wat meer tempo in het stuk. Echt hoog is het tempo niet voor mijn gevoel zit het in de buurt van een auto die stationair staat te draaien. Toch komt er gedurende het stuk er meer structuur in. Wel wordt me duidelijk dat Kistenmacher vaak naar de jaren zeventig platen van Klaus Schulze heeft geluisterd. De wendingen komen behoorlijk overeen. Lange lijnen waar dan subtiel een verandering in komt. Opzich een prima stuk muziek, maar wat ik het meest mis is spanning.

Where Is Your Friend (When You Need Him Most) begint erg kosmisch en zodra er wat tempo bijkomt denk ik nu gaan we het beleven. Dit blijft in echter te lang hangen, waardoor ik het gevoel krijg op een rustige weg te rijden waar bovendien weinig is te zien dan de koeien van Brigitte Kaandorp.

De afgelopen zeventig minuten heb ik dan ook weinig goeds gehoord. Wel waren er een paar aanzetten die me even lieten zweven, maar veel te weing. Dit is volgens mij een kweste van te veel albums in eens willen maken, dan gaat er vast eentje de mist in. Gelukkig zijn er ook goede albums van Bernd Kistenmacher en kan deze veilig blijven staan in de kast.