Savage Garden - Savage Garden (1997)

To the Moon & Back is en blijft een steengoed nummer,de rest is ook wel leuk. 3*

Iets minder dan Affirmation, maar nog steeds een leuke cd om af en toe eens op te zetten. 3,5*

Mijn ex-vriendin draaide deze met regelmaat. Ik vond het wel erg zoet en braaf allemaal, maar inderdaad het eerste nummer was oke. Ook Santa Monica kon me bekoren.
Al met al zo slecht nog niet hoor, niets origineels, maar ze hebben er toch goed mee gescoord.

Vooral Tears of Pearls is knap gedaan op dit album. Een ode aan de jaren 80 zal ik maar zeggen

To the Moon & Back *zwijmel*

Ondanks dat deze jongens zo ongelooflijk "gay" klinken (en daar bedoel ik niets vervelends mee) hebben ze toch een heerlijk album afgeleverd. Die hitjes die ze hebben gehad, waren ook wel de toppers, maar dit is een album wat ik heel veel geluisterd heb 10 jaar geleden.

I Want You komt hier nu voorbij, blijft toch een verdomd lekker debuutplaatje.

In het begin dacht ik dat de zanger van dit album een vrouw was.
Het zijn niet voornamelijk de hits van deze groep die goed zijn. Op dit album zijn eigenlijk alleen Carry on Dancing en Violet niet zo goed.
Hun tweede album was nóg beter. Toen ik dát album had dacht ik dat ik er na Toto misschien nog een favoriete groep bij had. Maar helaas stopten ze toen. Zanger Darren Hayes had daarna nog wel een solo-album en een klein hitje in Nederland. Maar dat was niet zo goed als wat hij met Savage Garden maakte.

dit album kwam voorbij hier straks voordat we naar de schoonouders gaan, mijn vriendin was hier lyrisch over en ik moet zeggen dat de 1e twee singles mij altijd wel bekoorden, totdat het wanstaltige Truly madly deeply gelijk een eind maakte aan alle hoop.
To the moon and back is een prima softrock nummer en eindigt heel mooi met dat pianostukje.
De eerste single I want you vond en vind ik nog steeds erg wannabe USA klinken en enorm gedateerd klinken voor de tijd waar het uitgebracht werd (1997), moet altijd aan van die niks nummers denken zoals Information Society-think en 1e album Paula Abdul toen Eurpa al in de acid house was ondergedompeld en amerika dacht dat dance strakke Janet Jackson drums waren nog steeds.
Dat argument van gay klinken snap ik niet echt, waar moet je dat aan horen?
Het titelnummer klinkt dan toch niet zo en doet er eigenlijk ook niet toe of ie over een man of vrouw zingt, het is catchy of niks

'I Want you' is wat mij betreft het beste nummer dat ik van die groep ken.

Ja daar sluit ik me bij aan, vaak met dit album in mijn handen gestaan maar nooit gekocht tot afgelopen vrijdag toen ik hem zag staan voor een hele euro. Ik koop hem eigenlijk puur voor het fantastische I Want You, jammer dat het verschrikkelijke Truly Madly Deeply er gelijk achteraan komt, ben je gelijk weer uit de perfecte dancepop modus.

'Truly madly deeply' vind ik zelf echter wel een mooi nummer, maar die haalt het gewoon bij lange niet bij 'I Want you' (en 'To the moon and back'). Ik heb het album echter niet omdat ik de rest van de cd (op Ters of pearls na) niet ken.

Gelukkig komt daarna Tears of Pearls, toch dé reden om dit album te hebben.

To the Moon & Back is verreweg het beste nummer op dit album. De rest is wel aardig.

De hits als de eertse 4 nummers, daarna zwakt het niveau ook af.
Tears of Pearls hier de favoriet

Truly Madly Deeply was een monsterhit aan het einde van de jaren '90. En toch had deze band wel iets van een underdog in mijn herinnering, het was geen boysband en ook niet echt een alternatieve Rockband. To The Moon and Back is eigenlijk gewoon een zeer mooi pop-rock liedje. Zoals je er wel meer had in de hitparade van die tijd, ik denk spontaan aan Kiss Me of Iris. Zelfs Aqua's Turn Back Time mag van mij in dat rijtje.

Een heel aardig album van een van de betere pure mainstream popbandjes van de wat magere jaren 90.