Jun Miyake - Stolen from Strangers (2008)
mijn stem
4 stemmen
Japan
Pop / Avant-Garde
Label: Enja
-
Alviverde (5:30)
-
O Fim (2:24)
-
The Here and After (5:07)
-
Turn Back (5:00)
-
Abandon Sight (2:06)
-
Le Voyageur Solitaire (3:46)
-
Easturn (3:53)
-
Le Mec Dans un Train (3:55)
-
Est-ce Que Tu Peux Me Voir? (4:25)
-
Outros Escuros (5:34)
-
Overture ~ But the Rainbow Is So Far Away (0:45)
-
Niji Wa Tohku (3:23)
0
pretfrit
geplaatst: 17 mei 2009, 18:53 uur
Bijzonder mengeling tussen bossa, electronic, jazz...snufje Waits Teksten in het frans, engels en braziliaans en er doet ook nog een bulgaars vrouwenkoor mee...
Afgezien van het laatste nummer dat mij sterk doet denken aan een chinees liftmuziekje (of -zo u wilt- het achetergronddeuntje bij de afhaal chinees) prima te verteren en het is mij wederom een raadsel waarom hier niet meer stemmen staan.
Afgezien van het laatste nummer dat mij sterk doet denken aan een chinees liftmuziekje (of -zo u wilt- het achetergronddeuntje bij de afhaal chinees) prima te verteren en het is mij wederom een raadsel waarom hier niet meer stemmen staan.
0
geplaatst: 13 januari 2010, 13:49 uur
snufjes waits doen 't altijd goed bij mij zolang 't geen leentjebuur wordt als onlangs bij daniel norgren. bedankt voor deze tip Pretfrit, op t eerste gehoor heeeel erg mooi!!! veel afwisseling, strijkers, blazers en vreemde instrumenten maken dit erg kleurrijk en da's precies waar ik van hou mits goed gedaan natuurlijk. Als je dit mooi vind moet je ook is net uitgekomen the magic theatre-london town proberen.
0
geplaatst: 13 januari 2010, 14:39 uur
Dit album heeft de laatste week dagelijks een rondje of drie gemaakt. Zeer fraai spul. Hier en daar denk je in eerste instantie dat het een beetje te glad dreigt te worden, maar vervolgens gaat het ineens een kant op dit zo knap in elkaar zit dat je weer verder wordt meegenomen op de reis en blijft het boeien.
Het laatste nummer dat Pretfrit een beetje doet denken aan Chinese liftmuziek is ook een pareltje dat de plaat op een lichte en positieve noot afsluit. Als een happy end aan een heerlijke film.
Miyake is zich ontzettend bewust van de conventies van de genres waar hij doorheen springt. Ik heb vaak met Japanse muzikanten die westerse genres doorspitten, dat ik toch kan horen dat het een Japanner is. Bij Miyake is een Frans nummer ook meteen echt Frans en waan je je in de jaren dertig. Een knappe pot-pourri waar voor iedereen wat te halen valt.
Andere refenties zijn de breekbare zang van Chet Baker, een vleugje Portishead, een scheut van 'Au Bordel' van het Franse label Winter&Winter en een verkouden David Sylvian. Als ik zonder iets te weten zou moeten zeggen op welk label dit is uitgekomen, zou ik sowieso meteen zeggen Winter&Winter. Laat dat ook een aanbeveling zijn.
Het laatste nummer dat Pretfrit een beetje doet denken aan Chinese liftmuziek is ook een pareltje dat de plaat op een lichte en positieve noot afsluit. Als een happy end aan een heerlijke film.
Miyake is zich ontzettend bewust van de conventies van de genres waar hij doorheen springt. Ik heb vaak met Japanse muzikanten die westerse genres doorspitten, dat ik toch kan horen dat het een Japanner is. Bij Miyake is een Frans nummer ook meteen echt Frans en waan je je in de jaren dertig. Een knappe pot-pourri waar voor iedereen wat te halen valt.
Andere refenties zijn de breekbare zang van Chet Baker, een vleugje Portishead, een scheut van 'Au Bordel' van het Franse label Winter&Winter en een verkouden David Sylvian. Als ik zonder iets te weten zou moeten zeggen op welk label dit is uitgekomen, zou ik sowieso meteen zeggen Winter&Winter. Laat dat ook een aanbeveling zijn.
0
pretfrit
geplaatst: 13 januari 2010, 16:14 uur
we tigers schreef:
Het laatste nummer dat Pretfrit een beetje doet denken aan Chinese liftmuziek is ook een pareltje dat de plaat op een lichte en positieve noot afsluit. Als een happy end aan een heerlijke film.
Het laatste nummer dat Pretfrit een beetje doet denken aan Chinese liftmuziek is ook een pareltje dat de plaat op een lichte en positieve noot afsluit. Als een happy end aan een heerlijke film.
Diezelfde conclusie heb ik ondertussen ook getrokken.Sterker nog, heb een zwaar vermoeden dat dat precies de opzet is geweest van Jun Miyake.
* denotes required fields.
* denotes required fields.