Kort µ-Ziq EPtje dit, over makkelijk verteerbare, happy IDM gesproken.
"My Little Beautiful" begint enigszins teleurstellend aan de EP, maar dat gevoel vervaagt snel wanneer prachtige ritmes de track indruisen, en de melodieën openbloeien. Bestaat er een betere muzikale analogie met een zonnige zondagmiddag in het park tussen de spelende kindjes, kan je je tijdens dit nummer afvragen ... ten minste, als je niet gewoon volop ligt te genieten. Geweldige opener. Ook "Hanky Pokery" is lekker soft en optimistisch, soort van happy ghosttrack, leuk doorratelend en zwevend.
"Jiggery Panky" focust meer op het ritmische, vind het op zich ook een wat mindere track. 't Is aardig, maar zonder de bloemtjes en bijtjes melodieën is het allemaal wat duf. Gelukkig sluit de EP wel af met een prachtig trackje. "Worcester" is wat melancholischer qua klank, maar wel lekker chill en dromerig. Geweldige melodieën en zeer aangename ritmes.
4*, zoals ik wel meer µ-Ziq albums geef. Toch zit er altijd een wat mindere tracks bij, maar ook steeds enkele hoogtepunten, waardoor elk nieuw album wel boeiend blijft. Blijft een geweldig artiest.