0
geplaatst: 15 oktober 2011, 01:13 uur
Mudhoney omstreeks 1993. De grunge vloeit nog hevig en dat merken we ook, alle grote labels willen hun eigen grunge parel hebben, zo word ook Mudhoney gestrikt door Reprise. Na het commerciële succes van "Piece of Cake" viel er ineens een gat, geen releases van Mudhoney.. toen kwam deze EP, misschien wel de beste die ze gemaakt hebben.
Op deze EP staan 4 nieuwe nummers(voor die tijd), 2 "rare" en 1 rerecording (Underride).
De plaat begint met het opgewekt klinkende "In The Blood" waar Arm lekker zeurderig over heen zingt "You Got Nowhere To Go.." Lekker hoe dat tegen elkaar inwerkt, de opgewektheid van de muziek en het enorme, luie gezeur van Arm. Hier kan ik van genieten.
In No Song III laat Peters horen een prima drummer te zijn en horen we de wisselwerking van een gitaar die lekt van de hoeveelheid fuzz en een "cleane" gitaar. Arm baalt er lekker tegen aan, dit zijn dingen wat Mudhoney nu zo speciaal maakt. Buitenaards, die tint geven ze er aan door met een Moog te klooien.
Dan bewandelen we de bospaden naar boerderijen waar de haan net kraait. Hier krijgen we een soort van bluesy country rock nummer. "Between You and Me Kid" is misschien wel mijn favoriete song van de plaat. Lekker ingetogen, met een broeierige leadgitaar.
Trek Uw veters aan, en springen maar. Dat kunnen we op het volgende nummer. Ouderwetsch klinkende Mudhoney, refererend aan tijden dat ze nog ontdekt moesten worden(in hoeverre dat van toepassing is op Mudhoney). Mist alleen net die scherpe punt, wat het gewoon een prima rocker maakt.
Make It Now Again. Dit is een alternatieve take van Make It Now. Een van mijn favorieten van "Piece of Cake". Suizende gitaar, zoals J Mascis dat ook wel eens deed. Een wanhopige Arm weerklinkt "Im so fat from here right now". Hij is sneller dan het origineel en dan vooral ook drukker, er is meer "geluid" aanwezig.
Vervolgens duiken we de punk kelder weer in met Deception Pass. Prima punkrocker.
En we sluiten af met Underride, wat nu klinkt als een half ingesproken nummer. Heb een beetje het idee dat dit als vulling nodig was, zeker het minste nummer van de plaat. Maar voor die 2 minuten mag ik niet klagen.
Mudhoney zou zich na deze plaat nog een paar keer herpakken, waarna het steeds stiller werd om de band. Voor mij zijn alle Mudhoney platen hoog vliegers, zo ook deze.
4* voor een van de parels uit de Platenkast van Ducoz.
Op deze EP staan 4 nieuwe nummers(voor die tijd), 2 "rare" en 1 rerecording (Underride).
De plaat begint met het opgewekt klinkende "In The Blood" waar Arm lekker zeurderig over heen zingt "You Got Nowhere To Go.." Lekker hoe dat tegen elkaar inwerkt, de opgewektheid van de muziek en het enorme, luie gezeur van Arm. Hier kan ik van genieten.
In No Song III laat Peters horen een prima drummer te zijn en horen we de wisselwerking van een gitaar die lekt van de hoeveelheid fuzz en een "cleane" gitaar. Arm baalt er lekker tegen aan, dit zijn dingen wat Mudhoney nu zo speciaal maakt. Buitenaards, die tint geven ze er aan door met een Moog te klooien.
Dan bewandelen we de bospaden naar boerderijen waar de haan net kraait. Hier krijgen we een soort van bluesy country rock nummer. "Between You and Me Kid" is misschien wel mijn favoriete song van de plaat. Lekker ingetogen, met een broeierige leadgitaar.
Trek Uw veters aan, en springen maar. Dat kunnen we op het volgende nummer. Ouderwetsch klinkende Mudhoney, refererend aan tijden dat ze nog ontdekt moesten worden(in hoeverre dat van toepassing is op Mudhoney). Mist alleen net die scherpe punt, wat het gewoon een prima rocker maakt.
Make It Now Again. Dit is een alternatieve take van Make It Now. Een van mijn favorieten van "Piece of Cake". Suizende gitaar, zoals J Mascis dat ook wel eens deed. Een wanhopige Arm weerklinkt "Im so fat from here right now". Hij is sneller dan het origineel en dan vooral ook drukker, er is meer "geluid" aanwezig.
Vervolgens duiken we de punk kelder weer in met Deception Pass. Prima punkrocker.
En we sluiten af met Underride, wat nu klinkt als een half ingesproken nummer. Heb een beetje het idee dat dit als vulling nodig was, zeker het minste nummer van de plaat. Maar voor die 2 minuten mag ik niet klagen.
Mudhoney zou zich na deze plaat nog een paar keer herpakken, waarna het steeds stiller werd om de band. Voor mij zijn alle Mudhoney platen hoog vliegers, zo ook deze.
4* voor een van de parels uit de Platenkast van Ducoz.
* denotes required fields.
* denotes required fields.