Pestilence - Resurrection Macabre (2009)

Goh wat een lekker album, vol goede death metal, brute drums en donkere zang. Ja, Pestilence is terug en hoe. Hulde!!!!

Ik had helemaal niet in de gaten dat dit album er al was. Daar moet ik dan even heel snel achter aan. En zo'n commentaar maakt me natuurlijk nog des te nieuwsgieriger.

Mooi gemiddelde, wellicht de moeite waard.

Zeker niet verkeerd.
Ik heb me iets te weinig met deze band bezig gehouden. Wat ik van ouder spul hoorde, was dat toch wel mooi technisch spul met kleine jazzy invloeden.

Echter dit album hakt wel heel erg. Van wat ik van ze ken, zou dit ook zomaar hun snelste, lompste werk kunnen zijn. Toch wel enigszins jammer. Genoeg solo's en mooi bas werk wel, nog steeds. Maakt het nog steeds goed natuurlijk, maar ik hoor het liever anders.
Productioneel is het ook wat modern/hard. Hoeft van mij ook niet zo.

Ik ben ook wat minder positief. Ten eerste vind ik het jammer dat van Drunen niet meedoet. Ik wil Mameli niet afkraken, maar zijn stem is toch een beetje ''net niet''.

De riffs vind ik ook niet zo goed werken. Vaak worden er nogal irritante riffs gebruikt, die dan ook nog erg vaak terugkeren ('Fiend' als beste voorbeeld). Ik zeg niet dat het slechte riffs zijn, maar ik vind ze niet zo prettig om aan te horen. Ik had ook eigenlijk wel meer qua solo's verwacht.

Nog een kleine opmerking: bonustrack 'Chemo Therapy' vind ik niet zo hoeven. Ik word er nooit zo blij van als er over dit soort toestanden gezongen wordt... Maar ik zal het niet mee tellen in m'n beoordeling.

Kortom, ik word niet warm of koud van dit album. Doe mij dan Consuming Impulse maar, dat is echte klasse!

kzou hem wel eens durven verhogen naar 4.5* Momenteel vind ik hem zalig!

Zwaar, donker, druk drumwerk en spelen kunnen ze wel...nog steeds en beter? of anders? Ondanks hun complexe spel op dit album vind ik hem wel makkelijk wegluisteren en soms zelfs meebrulbaar! "HORROOOOOR DETOX" Gelijk mijn favoriete nummer voorlopig van het herboren Pestilence. De nieuwe uitvoeringen van hun oude goddelijke krakers als Chemo Therapie en Out of the Body zijn voor een keer grappig om te horen en soms bij bepaalde momenten helaas zelfs pijnlijk ontkracht doordat noodzakelijke drum-details weg zijn gelaten, of anders zijn gedaan dan vroeger waardoor een beetje van de ooit zo specifieke bedoelingen verloren gaan; de nummers zijn ergens de nummers niet meer. Ze komen voorbij, en maken lang niet die intens diepe indruk die ze juist vroeger wél zo diep maakten. En dat geldt ook een beetje voor veel v/d overige nieuwe nummers. Zwaar, duister, technisch....maar waar is de echte bezieling? Waar is de echte hysterie? De visualisering der dingen? Dat wat Pestilence ook zo bijzonder maakte....Waar is Martin?

Komt die kritische blik nou van het vergelijken met het verleden van deze band? Ik leer Pestilence hiermee dus kennen, en ervaar dit gewoon als een moddervette deathmetal plaat. Weinig mis mee

Ik kan niet voor anderen spreken, maar voor mij is dat inderdaad het geval. Ik vind er ook weinig mis mee, maar ook zeker niet bijzonder.

Als je deze al goed vindt beluister dan Consuming Impulse eens.

Wordt na verloop van tijd repetitief en saai. Toch maar een 3*'tje

Ook als je deze schijf niet vergelijkt met het geweldige oude werk, dan vind ik deze schijf niet echt super bijzonder....technisch etc. maakt nog geen klassieker. Vind het dus best wel een saai werkje deze Pestilence en mijn cijfer gaat nog iets naar beneden. April j.l. heb ik ze sinds jaaaaaaaaaaaaaaaaaaren weer gezien. Het oude werk deed mij weer wat ouderwets genieten, de rest spatte het enthousiasme van af...dus niet!

Berichten verplaatst naar Pestilence

Saai...en de zang ligt me niet lekker in het gehoor.
Doe mij maar Consuming impulse of Testimony...
Ik moet zeggen dat de nieuwe nummers live (zwarte cross) wel te pruimen zijn, maar een hele cd zo...

Riff, riff... DEVOURING FRENZY!!!
RIff, riff... HORROR DETOX!!!
Riff, riff... [insert song title]!!!

Zo begint zo'n beetje elk nummer op dit album. Dit album klinkt bijzondere ongeïnspireerd en vlak. Een collectie van eenvormige riffs en solo's waartussen random zinnen worden gegrunt. Af en toe ontstijgt er iets de middelmaat. Zo is het titelnummer best goed en ook Horror Detox kan er mee door, maar door de bank genomen is Resurrection Macabre best een matige plaat.