Zijlstra - Olie & Rook (1999)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Folk
Label: Blauwe zomers
-
Lauwersoog (4:10)
-
In de Vismijn (3:32)
-
Botweg (3:18)
-
Tato Lucie (4:11)
-
Dorpsgevoel (4:56)
-
Warme Borsten (3:57)
-
Wachtsman (4:36)
-
Zeeziek (3:45)
-
Donder Ze Achterover (2:53)
-
Blues voor Slauerhoff (3:21)
-
Razende Bol (2:49)
-
Stampen en Rollen (4:08)
-
Visser (2:32)
-
Bekentenis (2:26)
1
geplaatst: 12 juni, 15:13 uur
Vervolg van mijn MM projectje "stukkies schrijven bij de Nederlandstalige CD's uit mijn collectie".
Zoals aangegeven in het stukkie bij Tussen Den Oever en New York ga ik van Z naar A.
Nummertje 2: Jeroen Zijlstra's album uit 1999 getiteld Olie & Rook
Zijlstra was tussen 1973 en 1980 beroepsvisser en veel van zijn teksten op dit album zijn gelieerd aan dat beroep, zo ook de eerste track Lauwersoog.
In de vismijn kent min of meer datzelfde onderwerp evenals botweg waarop Zijlstra laat horen dat hij naast zanger/tekstschrijver eveneens een begenadigd trompettist is.
Tato Lucie, tekst met veel humor. Heerlijk!
Dorpsgevoel. Ode van Zijlstra aan de kermissen in (de kop van) Noord Holland. Bijzonder fenomeen waar het niet draait om de botsauto's, het reuzenrad etc.
Het gaat vooral om heel veel drinken, van de vroege ochtend tot diep in de nacht.
Ik herinner mij nog mijn eerste werkgever in Alkmaar. Iedere vrijdag hoorde ik collega's aan het einde van de middag zeggen dat ze in het weekend "te kermis" gingen in Midwoud, Wognum, Spanbroek, Opmeer, Nibbixwoud etc etc. Ieder weekend in een ander dorp.
Begreep er eerst niets van want dacht, door mijn herinneringen aan de Amsterdamse kermissen: "wat moeten die volwassen kerels iedere week in die attracties?"
Tot ik begreep dat het vooral om "het eerste deuntje", "de kermisborrel" etc. ging.
Zijlstra omschrijft dat fenomeen dorpskermis perfect in dit nummer.
In warme borsten, wachtsman, zeeziek, donder ze achterover, blues voor Slauerhoff, razende bol, stampen en rollen, visser en bekentenis is het leven op zee wederom het onderwerp.
In de begeleidende tekst in het boekwerkje bij de cd schrijft Jeroen dan ook: De liederen draag ik op aan al het vissersvolk waarmee ik samen heb gevaren: Jan, Peter, Okko, Willem, Dirk, Niek, Kees, Freddie, Leo, Mark, Bart, Henk en alle anderen:
"Wie eens op zee geweest is keer er weer,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
die voortdurend vraagt om meer"
Ik heb slechts twee albums van Zijlstra en heb hem een keer live gezien. Zo'n concert is/was een mooie belevenis. Goede verhalen en een prima sfeertje. Aanrader, hoewel ik geloof dat hij niet veel meer optreedt.
Zoals aangegeven in het stukkie bij Tussen Den Oever en New York ga ik van Z naar A.
Nummertje 2: Jeroen Zijlstra's album uit 1999 getiteld Olie & Rook
Zijlstra was tussen 1973 en 1980 beroepsvisser en veel van zijn teksten op dit album zijn gelieerd aan dat beroep, zo ook de eerste track Lauwersoog.
In de vismijn kent min of meer datzelfde onderwerp evenals botweg waarop Zijlstra laat horen dat hij naast zanger/tekstschrijver eveneens een begenadigd trompettist is.
Tato Lucie, tekst met veel humor. Heerlijk!
Dorpsgevoel. Ode van Zijlstra aan de kermissen in (de kop van) Noord Holland. Bijzonder fenomeen waar het niet draait om de botsauto's, het reuzenrad etc.
Het gaat vooral om heel veel drinken, van de vroege ochtend tot diep in de nacht.
Ik herinner mij nog mijn eerste werkgever in Alkmaar. Iedere vrijdag hoorde ik collega's aan het einde van de middag zeggen dat ze in het weekend "te kermis" gingen in Midwoud, Wognum, Spanbroek, Opmeer, Nibbixwoud etc etc. Ieder weekend in een ander dorp.
Begreep er eerst niets van want dacht, door mijn herinneringen aan de Amsterdamse kermissen: "wat moeten die volwassen kerels iedere week in die attracties?"
Tot ik begreep dat het vooral om "het eerste deuntje", "de kermisborrel" etc. ging.
Zijlstra omschrijft dat fenomeen dorpskermis perfect in dit nummer.
In warme borsten, wachtsman, zeeziek, donder ze achterover, blues voor Slauerhoff, razende bol, stampen en rollen, visser en bekentenis is het leven op zee wederom het onderwerp.
In de begeleidende tekst in het boekwerkje bij de cd schrijft Jeroen dan ook: De liederen draag ik op aan al het vissersvolk waarmee ik samen heb gevaren: Jan, Peter, Okko, Willem, Dirk, Niek, Kees, Freddie, Leo, Mark, Bart, Henk en alle anderen:
"Wie eens op zee geweest is keer er weer,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
de zee kent die beweging,
die voortdurend vraagt om meer"
Ik heb slechts twee albums van Zijlstra en heb hem een keer live gezien. Zo'n concert is/was een mooie belevenis. Goede verhalen en een prima sfeertje. Aanrader, hoewel ik geloof dat hij niet veel meer optreedt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.