horsing / Ikodora '65 - Stamp Collector / Body Collector (2009)

En weer een nieuw schijfje van Sven's sympathieke noiselabeltje Hoarse ditmaal een split met zijn horsing en mijn Ikodora '65.
In de Hoarse traditie is de vormgeving van elk exemplaar weer uniek en natuurlijk handgemaakt. (details kan Sven beter geven)

misschien toch ook maar weer kopen bij Sven...

Altijd doen


Over Sven's bijdrage: een heerlijk vette wall of noise track, die schuurt, scheurt, gitaart, drumt, piept, fluit,stoort en distoort.

De eerste reacties zijn positief en daar ben ik toch erg blij om; van beider kanten is er veel werk in deze split gegaan (mijn kant is een keer of drie, vier volledig opnieuw opgenomen; Jelle heeft halverwege besloten een nieuwe versie van Oscillator/Vibrator in elkaar te knallen) en met het uiteindelijke resultaat zijn Jelle en ik beide erg tevreden, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat anderen dat ook vinden. Als ik dan van bijvoorbeeld Maarten hoor dat 'ie dit weer een erg vet schijfje vindt, dan doet dat een mens toch goed!

In ieder geval, wat betreft de split; mijn kant is uiteindelijk geworden als wat Jelle hierboven beschrijft. Uitgangspunt van mijn kant was weer een beetje de avant-jazz kant van Changzheng op te gaan, maar dan net anders. Geen piepende sax meer maar piepend gitaarwerk over chaotische percussie en bijgevoegd luide wall noise á la een Vomir of The Rita. Het resultaat is uiteindelijk misschien meer noisecore dan avant-jazz; hoe het ook zij, ben er zelf erg tevreden mee.

Wat betreft Jelles kant: echt bijzonder goed. Oscillator/Vibrator is een track die liefhebbers van Jelles eerdere 3" (Tappi Auricolari) ook goed zal bevallen; razend, lekker harsh maar nog steeds zeer gevarieerd. Zit echt fantastisch in elkaar. Zoals ik al eerder zei is dit een nieuwe versie; de oude versie was al goed, maar deze is absoluut nog beter. Hulde daarvoor! Chakraboerderij is een erg vette en wat experimentelere track die al iets van een andere kant van Ikodora '65 laat zien. Zeer fascinerend gebeuren (die titel ook!) en een mooie afsluiter van het geheel.

Wat betreft het artwork; wederom in mini DVD-hoesjes (als ook Torturing Nurse - As A Raven, Ikodora '65 - Tappi Auricolari en binnenkort Dotabata - Undergrowth I), ditmaal Vietnamese postzegels met daarop geweldige sociaal realistische prenten (dank aan Maarten die ze uit Vietnam meenam!) en deze postzegels op linnenpapier, zwaar getextureerd en stevig spul (erg mooi wat mij betreft, het plaatje laat mooi zien hoe het eruit ziet). Bijgevoegd nog een insert met op de ene zijde een gestoorde collage en op de andere zijde een toepasselijk (Body Collector-gedeelte in de titel en het feit dat dit schijfje vol met herrie staat) screenshot uit Guinea Pig: Devil's Experiment.

Guinea Pig: GADVERDAMME!!!
(de enige film serie die ik niet wil zien, zo ongeveer omdat er ook zaken zijn die te ver gaan voor mijn maag... )

*is benieuwd geworden en nu guinea pigs aan het downloaden*

ik zou dan gaan voor Guinea Pig: Flower of Flesh and Blood.

Dit is zo ongeveer de top van algehele goorheid.
Ik heb maar van een film gehoord dat ie ranziger is...

Heerlijk, Guinea Pig, voor gorehounds (waartoe ik mezelf graag mag rekeken) absolute klassiekers. Vooral Devil's Experiment en Flower of Flesh and Blood overigens; Devil's Experiment is vooral erg onprettig (niet veel gore, maar wreder en sinisterder dan FOFAB, die wel veel gore heeft maar veel filmischer is), FOFAB dus vooral erg goor. Vooral de snuff-versie is het erg waard om te kijken; daar zijn alle weggevertjes uitgeknipt (zoals ik al zei, FOFAB is wat filmischer en daardoor minder overtuigend faux-snuff) en ook de veel lagere kwaliteit en korreligheid dragen erg bij aan het gevoel van authenticiteit. Deze versie staat ook op de DVD-versie die Unearthed een paar jaar terug heeft uitgebracht; de volledige film staat er ook op, natuurlijk, en is grondig door de wasmachine getrokken, maar daardoor wordt soms in extreme close-ups (en bepaalde scenes zoals de onthoofding, die echt ontzettend nep is, vooral het stuiteren tegen de muur) goed duidelijk dat je met special effects van doen hebt (bijvoorbeeld bij het afhakken van de handen, de huid is hier overduidelijk van rubber). In ieder geval legendarische entries in het faux-snuff genre, die hier en daar nogal eens voor wat ophef hebben gezorgd (het beroemdst is het geval Charlie Sheen, die op een feestje eens de bootleg versie zoals die van de eerste twee Guinea Pigs toen in Amerika circuleerde zag (vergelijkbaar met de snuff versie van FOFAB), ervan overtuigd was dat het échte snuff was en er prompt mee naar de FBI stapte; het duurde een behoorlijke tijd voordat die erachter kwamen dat de films nep waren).

Latere entries in de Guinea Pig serie zijn heel anders van karakter; meer recht-toe recht-aan horror, straight-to-video, vrij kort ook allemaal. He Never Dies en Mermaid in a Manhole zijn hiervan nog zeer de moeite waard; He Never Dies is een ontzettend grappige film waarin een man tevergeefs probeert zelfmoord te plegen, Mermaid in a Manhole is weer heel anders en gaat over een schilder die in een riool een zeemeermin vindt, haar mee naar huis neemt en haar in de badkuip legt, waar ze vervolgens gigantische puisten en zweren begint te ontwikkelen waarvan hij de pus gebruikt om een portret van haar te schilderen. Wel lekker onsmakelijk en met een leuke twist op het einde. Android of Notre Dame, de vijfde Guinea Pig, is een vrij waardeloze sci-fi/fantasy take, gerust overslaan; Devil Woman Doctor is een soort verzameling van flauwe gory sketches, gehost door een travo. Wel grappig, maar zeer matige special effects en niet echt de naam Guinea Pig waardig (dit alles verklaar doordat het trademark na de tweede film door een andere maatschappij werd gekocht). Er zijn daarnaast nog wat making ofs die erg leuk zijn om te zien (vooral de paar blikken achter de schermen bij DE en FOFAB) en een Slaughter Special - een soort best of.

Wat betreft goordere films; die zijn er toch best wat, en dan heb ik het niet eens over extreme porno of death films/mondo. Niku Daruma (waar mijn track naar vernoemd is), ook wel bekend als Psycho: The Snuff Reels, is een vrij extreme faux-snuff film die begint als een porno en eindigt in brute slachting van de vrouwelijke pornoster. August Underground is ook een zeer extreme serie, en vooral Mordum is echt ontzettend smerig. Wederom faux-snuff, ditmaal van Amerikaanse bodem; nu al legendarisch. Ook een film als Muzan E, gaande over snuff praktijken en menstruatieporno (wat een combo), is echt vrij ranzig. Tevens zijn de Onna Harakiri series op porno-label Fuji Kikaku erg berucht; films die niets anders tonen dan vrouwen die ritueel zelfmoord plegen (nep natuurlijk; Masami Akita heeft er ook eentje geregisseerd).

In ieder geval, lekker off-topic, maar ja, kan er niks aan doen, goreflicks zijn nu eenmaal een passie. Overigens heb ik een blauwe maandag nog recensies geschreven voor Asian Extreme Cinema website Snowblood Apple; de recensies van onder andere Flower of Flesh and Blood en Android of Notre Dame aldaar (plus nog wat andere dingen zoals Ebola Syndrome) zijn van mij; misschien leuk om te lezen. (dateren overigens al van een tijd terug, dus let niet op het eventueel brakke taalgebruik)

Hetzelfde geld denk ik voor mij......Hostel vond ik al niet echt lekker, en ik vermoed dat dit nog tien keer goorder is Maar ik ben dan ook een watje die liever postzegels verzamelt

Ieder z'n meug natuurlijk! En stiekum ben ik wel een beetje nieuwsgierig, i.v.m.
onze release zou ik Niku Daruma eigenlijk wel eens moeten zien.

Om een idee te krijgen kun je gomorrahy.com eens checken. Staan wat screens uit bijvoorbeeld Niku Daruma en de Onna Harakiri serie. Niet van Guinea Pig; Unearthed had een hele tijd een officiële site voor die serie (guineapigfilms.com) maar die is nu geloof ik down. Misschien dat je met een waybackmachine daar nog wat van kunt zien.

Ga ik checken! Heb inmiddels wel al Flower of Flesh and Blood gezien en op m'n pc staan. Dacht dat ik het heel smerig zou vinden maar viel mee! Wel knap gemaakt overigens en omdat je ook alles ziet is het volgens mij minder eng dan dat er suggesties gewekt worden. Bijvoorbeeld de oor scene uit reservoir dogs, waarin je niks ziet maar toch een gevoel krijgt van lichte walging, maar ja dat is al zolang geleden die film.Kan natuurlijk ook zijn dat ik inmiddels al verpest ben.

Om nog een beetje on-topic te blijven Body Collector slaat opzich mooi op Flower of Flesh and Blood!

Inderdaad, en op Devil's Experiment, waar ik een screenshot uit heb gebruikt voor de insert.

Net geluisterd.

Ja het is leuk, maar of je nu naar de een of de ander luistert...de namen doen er niet echt toe.
Ook mis ik toch een beetje een eigen richting, wat ik wel vaker bij noise heb. Er is al zoveel van dit soort herrie, wat is nog de bijdrage.
Vind dat toch wel jammer.

Ik denk als je hier oppervlakkig naar luistert (ik wil niet zeggen dat je dat ook doet) kan het al snel overkomen als de zoveelste noise track of meer van hetzelfde (herrie). Persoonlijk hoor ik in Svens bijdrage (Niku Daruma) zeker een eigen geluid, (eigen stijl, richting) over mijn bijdrage (Oscillator / Vibrator) ja het is weer harsh en het is weer 'herrie', maar is dat erg. Chakraboerderij is daarintegen naar mijn idee toch wel weer anders...

Waar kan ik deze downloaden?

die Chakraboerderij is idd wel anders ja.
Zit redelijk wat variatie in.

Och, ja, het is herrie, maar we maken (en horen) nu eenmaal ook graag herrie (we hebben het immers over noise, nietwaar?). Tevens vind ik (zonder al te veel borstklopperij) Jelles en mijn kant in geluid behoorlijk verschillend en vind ik in beide tevens wel iets van een stijl (om niet meteen te zeggen 'eigen stijl') te vinden. Niet om je kritiek niet serieus te nemen o.i.d. - tuurlijk, het is weer pleurisherrie, maar mijns inziens wel pleurisherrie done right (beide erg tevreden over het materiaal), en zoals gezegd, toch iets van een stijl. Die combinatie van een zekere kwaliteitscontrole (nogmaals, dat klinkt misschien bortstklopperig, maar zo bedoel ik het niet) en een streven naar een zeker (wellicht eigen) geluid maakt denk ik dit toch wel de moeite waard. Juist dat ontbreekt bij veel kleinschalige noise jammerlijk (heb ook wel een zootje CDrs en tapes liggen met slecht gemasterd materiaal met saaie loops tot in de eeuwigheid en meer van dat soort ongein, om van crappy netreleases nog maar niet te spreken), maar ik denk dat zowel Jelle als ik toch met een iets andere kop dan het 'maar zoveel mogelijk zooi uitbrengen' in het kleinschalige noisewereldje staan.

Leuk plaatje. Sven's bijdrage is vrij druk, rijk aan details. Drums, gitaar, veel echo's, weet ik het allemaal niet. Fijne track. Aangekomen bij de eerste Ikodora track is het al gelijk een stuk massiever. Ik weet niet of het de bedoeling was, maar de track doet me nogal denken aan een storm (als in windgeluiden). Zijn 2e bijdrage is wat vreemder, het stottert, het peipt, zelfs wat samples in het begin geloof ik.