The Tiger Lillies - Sinderella (2009)

Dit bonte gezelschap heeft al aardig wat albums op naam staan waar ik er een aantal van ken.
Begin dit jaar verscheen deze dubbelaar met daarop wederom absurdistische nummers gegoten in een cabaretesque sausje met een portie sex waar je u tegen zegt.
Op Sinderella heeft het een thema gekregen en wel 'about a twisted crack-whore and her abusive family'.
Martyn Jacques van de band zegt er zelf het volgende over: "Sinderella tells the story of our fairytale favourite after she has fallen on hard times and resorted to turning tricks in return for smack. I play her evil stepmother, who is also her pimp".
Het zegt al genoeg en is het grappig? Ja best wel, maar net als op de andere albums na een tijdje ook wel weer vermoeiend. De grofheden gaan dan vervelen en shockeren doet het mij zeker niet.
En daarmee heb ik ook het pijnpunt van The Tiger Lillies te pakken. Als je deze band voor het eerst hoort is het alsof je in een boos sprookje terechtkomt (en niet alleen op dit album) en moet je er soms aardig om (glim-) lachen. Maar na meerdere albums ken je het truukje wel en merk je dat ze zichzelf alleen maar herhalen.
Ook de falsetto van de zanger gaat soms wat irriteren. Daarbij denk ik ook dat je de bijbehorende live-optredens moet zien: het is toch het totaalplaatje.
Maar verder blijf ik dan toch wel een zwak voor deze gekken houden: zelfs een dubbelaar als deze is voor de afwisseling erg leuk te noemen en dan mag het wel een herhaling van zetten zijn, als je het niet iedere dag opzet is het goed te doen en of je dan naar deze luistert of naar één van de andere albums uit de inmiddels lange lijst maakt dan ook niet meer uit.
Hou je van wat absurditeit in muziek en ben je niet vies van een groezelig cabaret-sfeertje dan moet je zeker eens luisteren naar dit verknipte sprookje over Cinde..... eh Sinderella