Melba Moore - Look What You're Doing to the Man (1971)

Melba Moore heeft een “lief” gezichtje en dat kan ook gezegd worden over haar stem, maar dat blijkt na het beluisteren van dit album niet goed genoeg te zijn om omver geblazen te worden. Het klinkt allemaal wel aardig en hier en daar staan er best leuke liedjes op dit album. De medley Walk a mile in my shoes / Twenty five miles bereken ik tot het hoogtepunt van het album. Qua instrumentatie heerlijk funky, alleen de stem van Melba is niet krachtig genoeg om het optimale uit het nummer te halen. Als iemand als bijvoorbeeld Aretha Franklin dit had gezongen, dan had je een geweldige medley gehad! Naast dit nummer is The thrill is gone (from yesterday’s kiss) het andere hoogtepunt. Het ietwat mystieke sfeertje zorgt ervoor dat dit misschien wel het meest opvallendste nummer is die we hier vinden. Geen enkel ander nummer past overigens zo goed bij haar nog meisjesachtige stem als deze!

Toch heeft ze wel degelijk een strotje hoor. Dat blijkt vooral uit Patience is rewarded, ze zingt de longen uit haar lijf en dat ze genoeg noten op haar zang heeft wordt tijdens dit nummer wel duidelijk. You got the power (to make me happy) is daarentegen best catchy en lijkt zijn inspiratie een te hebben gehaald bij de nummers van Motown rond die tijd. In het jazzy, bigbandachtige If I had million vertelt Melba wat ze allemaal zou doen en wat ze zou kopen als ze miljonair was. De tekst is soms best grappig: ”If I had a million dollars/ I’d tell you what I’d do/ I wouldn’t take no more bullshit from anyone/ Not from a man, not from you!”, vooral als het gezongen wordt door een dame met nogal een kinderlijk stemmetje. He ain’t heavy, he’s my brother is best een leuke cover, er zijn betere versies denkbaar al is deze niet onaardig. Heaven help us heeft overigens de leukste tekst gekregen, maar qua instrumentatie had er meer ingezeten als het wat voller en bombastischer was geweest. Het is te veel op veilig gespeeld.

Op alle aspecten is dit album “wel aardig”. Nergens blinkt het uit, al zijn haar uithalen in een aantal van de nummers wel erg goed. Maar ja, dat Look what you’re doing to the man destijds over het hoofd werd gezien is begrijpelijk. Het wordt nergens verassend of exceptioneel goed. Continu wordt er op veilig gespeeld en op een gegeven moment is het te voorspelbaar. Leuk voor af en toe, maar meer ook niet.