Union Carbide Productions - In the Air Tonight (1987)

Union Carbide Productions blies mij met deze plaat totaal onverwacht behoorlijk omver. Hun afkomst (Zweden) en een bandnaam van meer dan 3 lettergrepen zorgt er dan ook voor dat ze de schijn tegen hebben. Wellicht dat ze daarom nooit meer dan een handjevol platen hebben verkocht. Laat u echter niet misleiden: UCP levert zeer adequate, lompe garage-rock in de beste Detroit-traditie (MC5 & The Stooges). Van die muziek die je verwacht in de muffe en ongure 'roadhouses' van het Amerikaanse binnenland, voor compleet in het zwart gehulde motorbendes en allerlei ander gajes. Van dat volk dat je niet langer dan een halve seconde aan moet kijken, anders heb je een probleem... Alleen komt het dus in werkelijkheid uit het brave Zweden. Nou ja, zolang deze plaat klinkt zoals ruwe olie smaakt, vind ik het geen probleem.

Phoe! Ook ik werd behoorlijk omver geblazen door deze plaat en deze band. Want het was het eerste wat ik van deze band mocht horen. De bandnaam had ik wel al eens ergens gehoord maar ik dacht altijd dat het om een artrock/electropop bandje ging. Die associatie maakte ik zomaar, het was op geen enkele kennis geleesd.

Was ik daar echter mis. Omvergeblazen is misschien het goede woord niet. Het is eerder omver geboerd. Want dit is een plaat die in je gezicht boert zonder pardon te zeggen. Lekker ruige, vunzige garagerock.

Bij referenties die Paalhaas al aanhaalt krijg ik geen speld tussen. Ik dacht ook soms aan Killdozer, maar dat is dan vooral hoe de zanger zijn stem in de songs wringt, zonder zich ook maar aan te trekken of het goed klinkt of niet.

Voor iedereen die een beetje rock & roll in zijn lijf heeft, verplichte kost. Boeren achteraf is aangewezen.

Re-release op LP (18/07/14). Grab it while you can!