Dit album werd ongeveer een jaar geleden voor het eerst uitgebracht op CD. Toen ik op het internet het een en ander over dit album las, was mijn interesse gewekt en daarom heb ik dit album een aantal luisterbeurten gegeven. Het album valt best tegen. Als geheel is ‘Lady love’ veel te langdradig en het feit dat het gemiddelde nummer tussen de vijf en tien minuten duurt helpt daarbij ook al niet echt. Het beste nummer op deze plaat is het tien minuten durende funky ‘World war three’ en is het enige memorabele nummer op deze plaat. Verder kan 'All in love is fair' er nog mee door. Voor de rest is het –helaas– vrij vergeetbaar allemaal.