Enigszins tweeslachtig solo-debuut van de voormalige percussionist van Herbie Hancock's Headhunters. Kant 1 bevat soul-funk-achtig werk, dat een beetje doet denken aan Earth, Wind & Fire, maar dan toch een klasse minder. De swingende opener is interessant omdat je daar het vocale debuut hoort van de later bekend geworden jazz-zangeres Dianne Reeves. Dat nummer is ook het beste van deze plaatkant, want daarna dooft het vuurtje langzaam uit tot aan de matig gezongen soft -soulballad No one.
Kant 2 is een stuk explosiever. Daar laat Summers zich van zijn beste jazzrock-kant zien, met veel instrumentaal vuurwerk, vooral in Brazilian skies, dat je nog wel eens in de betere discotheken hoorde. De afsluiter is, zoals de titel al doet vermoeden, echt percussievuurwerk, met een legertje drummers. Sowieso veel topmuzikanten hier, inclusief bassist Paul Jackson, toetsenist Mark Soskin en drummer Alphonse Mouzon.
Jammer van kant 1, kant 2 is fantastisch. Bij elkaar goed voor 3,5 ster.