Anne Sofie von Otter & Elvis Costello - For the Stars (2001)

Hier moet ik dringend eens achteraan

Elvis Costello gaat aan de slag met de klassiek geschoolde Anne Sofie (haar klassieke albums zijn ook de moeite - ze begeleiden mij tijdens mijn autoritten ). Costello transformeert een paar eigen nummers en ander mooie tunes ("You Still Believe in me" - iemand? ) tot "klassieke" nummers als het ware.

Op een avond ooit eens gehoord in een café in Oostende, viel quasi van m'n stoel van verbazing (positieve verbazing weliswaar ).

En nu kom ik tot de conclusie: ik was dit album domweg vergeten

Tja, ik was destijds ook wel benieuwd, maar het viel mij erg tegen. Von Otter heeft inderdaad een geweldige stem, maar wat mij betreft toch echt voor klassieke muziek. Bij klassiek moet je zonder versterking een zaal kunnen overtuigen en dat vergt andere kwaliteiten dan wanneer je intieme luisterliedjes op de plaat zet.

Ik vond dat het te horen was dat ze zich daar terdege van bewust was, maar dat was geen goed teken. Neem bijvoorbeeld het schitterende Tom Waits-liedje Take It With Me: je hoort (althans: ik dacht te horen) dat ze heel hard haar best doet om 'in te houden', maar het wil maar niet lukken.

Moedige poging (zeker voor iemand met haar status), maar het wist mij niet te bekoren.

Beetje een tegenvaller; er zit totaal geen vaart en samenhang in deze plaat. For No One (Beatles) en Broken Bicycles/Junk (Costello/Paul McCartney) zijn geslaagde songs, maar al ben een een grote Costellofreak, dit is toch maar een halfbakken project hoor.

***

Dit album van de vermaarde mezzo die op dit cross-over album allerlei op zich prachtige songs vertolkt, van o.a. Elvis Costello, Tom Waits, John Lennon en Kate McGarrigle is niet echt aan mij besteed.
Von Otter is een prachtige mezzosopraan die ik zeer bewonder op diverse liedalbums, maar haar popgeluid bevalt me totaal niet. Ook de arrangementen kunnen mijn aandacht helaas niet vasthouden. Het klinkt in mijn oren als suikerwerk en veel te poezelig. Heel jammer. De meeste albums in dit genre vallen mij doorgaans vies tegen, en dit album vormt daar helaas geen uitzondering op.

Ook weer zo'n halfbakken project. Het voelt alsof er veel meer uit te halen was. Von Otter is een prima vocaliste op haar eigen gebied. Hier zingt ze met de handrem erop en ook de muzikale begeleiding daagt haar niet uit om eens uit de bocht te vliegen. Baby Plays Around (geschreven met zijn voormalige vrouw Cait O'Riordan ) spring er uit voor mij. 2 en halve ster .