Electromeca - Battling Doll Beats (2004)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 21 oktober 2004, 19:12 uur
Na de Riddim EP had ik wel hoge verwachtingen bij deze EP, jammer genoeg mocht het niet baten. Vreemd ook, want mooi artwork, goed label en zelfde jaar als de Riddim EP, maar weg is de speelsheid van voorgenoemde.
En dat komt dadelijk al tot uiting in "Break Lesson". Nogal statische breakcore, te rustige ritmes en te weinig leuk geklooi. Ook de gebruikte samples zijn nogal kleurloos. Niet echt slecht, maar ook niks waar ik warm van word. "Battling Doll Beats" start gelukkig een stuk beter, met stevige basses en aangenamere ritmes. Het intermezzo melodietje halverwege is een wat rare toevoeging, maar al bij al vormt het wel een leuk geheel. Jammer genoeg rommelt de track daarna wat aan en weet ook niet echt meer te overtuigen.
"Destruction Massive" opent een wat betere B-kant, met terug leuke ritmes in het begin van de track, die het deze keer gelukkig wat langer uithouden. Ook de korte melodische stukjes weten wel te bekoren en eindelijk komt er weer wat fijn gepruts bij kijken. Beste track van de EP. "No Singin On It" is terug een wat mindere track, met net iets teveel hiphop invloeden, waardoor het wat te banaal wordt. Te simpel. "Lockin Lesson" sluit de EP wel leuk af, met snellere ritmes en een wat leukere sampleset.
Al bij al dus een teleurstelling, en niet alleen omdat de verwachtingen te hoog waren. Het is net allemaal te steriel en bij momenten zelfs saai. Daar tegenover staat dat er ook wel leuke tracks op staan, en dat het nergens echt irritant vervelend wordt. 2.5*
PS: artwork van Peace Off mag best gezien worden.
En dat komt dadelijk al tot uiting in "Break Lesson". Nogal statische breakcore, te rustige ritmes en te weinig leuk geklooi. Ook de gebruikte samples zijn nogal kleurloos. Niet echt slecht, maar ook niks waar ik warm van word. "Battling Doll Beats" start gelukkig een stuk beter, met stevige basses en aangenamere ritmes. Het intermezzo melodietje halverwege is een wat rare toevoeging, maar al bij al vormt het wel een leuk geheel. Jammer genoeg rommelt de track daarna wat aan en weet ook niet echt meer te overtuigen.
"Destruction Massive" opent een wat betere B-kant, met terug leuke ritmes in het begin van de track, die het deze keer gelukkig wat langer uithouden. Ook de korte melodische stukjes weten wel te bekoren en eindelijk komt er weer wat fijn gepruts bij kijken. Beste track van de EP. "No Singin On It" is terug een wat mindere track, met net iets teveel hiphop invloeden, waardoor het wat te banaal wordt. Te simpel. "Lockin Lesson" sluit de EP wel leuk af, met snellere ritmes en een wat leukere sampleset.
Al bij al dus een teleurstelling, en niet alleen omdat de verwachtingen te hoog waren. Het is net allemaal te steriel en bij momenten zelfs saai. Daar tegenover staat dat er ook wel leuke tracks op staan, en dat het nergens echt irritant vervelend wordt. 2.5*
PS: artwork van Peace Off mag best gezien worden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.