Proem - Burn Plate No1 (1999)

Proem's eerste album, en wat een pareltje. De link met Gridlock is er, maar toch is Proem duidelijk anders. Heel wat melodieuzer en wat minder gritty, maar wel minstens even lekker (Gridlock - Trace dan even buiten beschouwing gelaten).

Op dit album komen vooral de hemelse melodieën goed uit de verf. Nog maar weinig albums gehoord waar de melodieën me zo in verroering konden brengen. Niet complex, maar zo effectief en tot in de puntjes afgewerkt. Niet dat dit echte easy-listening is, want naast de melodieën zit er heel wat distorted randgepruttel in. Experimentele ritmes en wazige samples vormen de achtergrond, terwijl de melodieën zich door dit geratel heen een weg banen. "Gum & Eggs" is niet direct de beste opener, al is dat vooral omdat de rest gewoon beter klinkt. Wel een aardige track, maar 3rd Shift gooit daar nog heel wat bovenop. Lekkere snappy samples gedrapeerd over chille waves. En vanaf dan is het echt wegdromen geblazen (voor wie zich niet al te hard stoort aan de distortion). "Tether" doet het zelfs nog een stukje beter, en vooral die laatste twee minuten zijn van ongelooflijke hoge kwaliteit. Pure bijnaperfectie (de echte perfectie komt later pas) binnen het concept dat Proem nastreeft. "Drool Master" is een leuk tussendoortje, en een mooi omschakeling naar "Burn Plate", ongetwijfeld de donkerste track van het album. Klinkt lekker vet en distorted, en toch ergens rustgevend, al helpt de wave die halverwege het nummer komt binnengegleden daar waarschijnlijk ook aan mee.

Topper van dit album is wat mij betreft "Wet Groceries". De enige link die ik met de titel kan leggen, is dat wanneer ik naar dit nummer zou luisteren als ik natte boodschappen heb, het me geen barst meer zou kunnen schelen. Eén van de meest perfecte nummers die ik al gehoord heb binnen dit genre. Onaards mooie melodieën, waarbij de enige frustratie het gebrek aan erkenning is voor een artiest als deze. "Ashes" klinkt een beetje minder, maar dat kan je die track dan ook niet kwalijk nemen. "Old School Pudding" trippelt happy verder tot aan "Red Blocks", de volgende topper. Lekkere basses en mooi, chill melodietje. Al klinkt topper zo vreemd, voor een track die opgevolgd wordt door een nog mooier nummer. "Whipworm" is weer pure genialiteit. Fluwelen melodie met prachtige gedistorte samples. "Peas In Olive Juice" is een zeer mooie afsluiter, en bevestigt het talent van Proem, door een album af te leveren zonder één echte valse noot.

"Wet Groceries" en "Whipworm" zijn twee van de mooiste tracks binnen dit genre, en plaatst Proem dan ook heel hoog op m'n lijst. Alleen kan ik er toch net geen 5* aan kwijt. Misschien is het gewenning aan de stijl, misschien is het omdat ik Gridlock eerder kende, of misschien omdat de plaat net iets(zo'n mierenneukerrij) te braaf is. Een heel hoge 4.5* dan maar, en verder echt geen slecht woord over Proem. Geniaal album.

Ik ben dit album de laatste weken heel erg gaan waarderen. Is het nog ergens te krijgen? kon het in ieder geval niet zomaar vinden...
Staat inmiddels op 4,5*, misschien binnenkort zelfs naar 5*.
Met name Wet Groceries vind ik van buitenaardse schoonheid.