Steve Earle - Copperhead Road (1988)

Fantastisch album van Steve Earle met die briljante titelsong 'Copperhead Road'. De rest is ook geweldig ('Snake Oil' en 'The Devil's Right Hand' bijvoorbeeld). Als geheel beter dan zijn eerste twee albums, maar het beste moest nog komen. Als je hiervan onder de indruk bent ben je een potentiele fan, en moet je zeker nog wat andere Earle platen aanschaffen. Top. 4.5/5

Goede plaat inderdaad. Dit was mijn kennismaking met Earle en het smaakte duidelijk naar meer. Ik zal zijn andere platen ook eens gaan checken.

Bijzonder sterke plaat en mijn persoonlijke favoriet van Steve Earle, zelfs beter dan het door velen hooggeachte El Corazon.

Absoluut hoogtepunt voor mij is het ultimate feelgood-nummer Johnny Come Lately, maar de rest is ook dik in orde. Alleen You Belong to Me vind ik vrij matig en skip ik dan ook.

Hoewel Steve Earle gaandeweg jaren '90 zijn eigen stijl ontwikkelde en met onder meer Train a Comin' en El Corazon enkele prachtplaten afleverde, blijft deze Copperhead Road favoriet bij mij. Puur toevallig hoorde ik bij het zien van een documentaire over The Pogues het nummer Johnny Come Lately, waarvan de studio-opnames op deze documentaire te vinden waren. The Pogues brachten het nummer samen met Steve Earle ten gehore en dat deed mij direct naar meer verlangen. Ik was dusdanig verrast bij het horen van Johnny Come Lately, dat ik niet veel later deze plaat heb aangeschaft.

In eerste instantie had ik nogal gemengde gevoelens, maar na meerdere luisterbeurten vielen vrijwel alle nummers in de smaak. Het epische titelnummer behoeft nauwelijks introductie en is een onbetwist hoogtepunt in ; s mans oeuvre. Het leuke, countryachtige Snake Oil en het al even sterke The Devil's Right Hand kunnen mij meer bekoren, maar de echte hoogtepunten komen voor mij met Johnny Come Lately, de ballad Even When I'm Blue en Nothin' But a Child. Enkel met You Belong to Me kan ik niet zo veel.

Op dit album is nog weinig te merken van Steve Earle's politieke, maatschappelijke betrokkenheid dat sommige later verschenen albums kenmerkt. In dat opzicht mist Copperhead Hoad een bepaalde dimensie, maar niettemin is het een zeer aardige plaat geworden. Iedereen die alt-country een warm hart toedraagt, adviseer ik dan ook van harte dit album: 4*

Briljante plaat! Na zijn prachtige eerbetoon aan Townes van Zandt besloot om toch maar eens aan het oeuvre van Steve Earle te beginnen. Een zwak nummer heb ik niet kunnen vinden en een aangename verassing was Devil's Right Hand, wat ik tot nu toe alleen maar kende van Johnny Cash' unearthed collection.

Ik ga maar eens gauw op pad om meer van deze man te luisteren. Iemand aanraders?

Jazeker. Ik heb al zijn CD's, en ik ben vooral helemaal weg van "Guitar Town" (1986), "Train A Comin'" (1995), "El Corazon" (1997) en "The Mountain" (met The Del McCoury Band, 1999). Zijn mooiste live-plaat vind ik het akoestische "Live At Montreux 2005". Succes.

thnx voor de tips! Ik heb meteen kaartjes gekocht voor zijn concert in Eindhoven dit jaar; steve heeft er een fan bij!

Voorla Johnny Come Lately met een andere favoriet van mij, The Pogues. Briljante plaat van een man die aardig heeft geleefd heeft, om het zo maar te zeggen.

Ik ga een halfje zakken. Het is toch een wat conventionele southern rock-achtige plaat waarop Earle zijn eigen geluid nog wat moet zoeken. Akoestisch vind ik Earle tevens beter.

Copperhead Road is wel een fantastisch nummer.

Maar Waitin' On You is wel een draak van een nummer.