John Barry - King Rat (1965)

Barry verliet het bruisende Londen van de jaren 60' voor zijn eerste score overzees in Amerika. De filmstudio wilde geen stijve Brit, de regisseur wel. Deze nam het dan ook voor de componist op, met gewenst resultaat. Zijn neiging tot vernieuwing in instrumentatie bleef jaren aanhouden, maar met King Rat nam hij voor het eerst de cimbalom in zijn armen, oftewel het steelharp-achtige Hongaarse/Italiaanse instrument. Dit werd een van zijn trademarks die hier nog experimenteel werd gebruikt. Naast het simulatieve geluid van de cimbalom door een gitaar werd dit gemixt met echt cimbalom gebruik.

Dit laatste waarom gaan voor zo'n mix? Barry had het moeilijk voor deze eerste in het buitenland, mede dankzij zijn gebrek aan ervaring met een andere werkwijze. Hij leerde dat niet alles en iedereen moest vertrouwen en altijd alles moest nachecken. Neem de omgang met de orkest contracteur, van wie mij de naam even niet te binnen schiet. Barry kwam bij hem aan met het idee van de cimbalom en deze zei dat Barry zich geen zorgen hoefde te maken, hij had de perfecte speler klaar staan. En de componist had het geweten toen hij de eerst dag van de opnames van de score nog nooit had opgenomen, de speler zou nog geen eens ''Barry'' spellen , laat staan zo'n instrument bespelen. Het korreltje zout was ook zoiets waar hij vanaf nu rekening mee moest houden.

Maar de persoon verantwoordelijk voor het inhuren van het orkest was meer dan iemand die zomaar wat deed, hij had DE kalender. Barry kwam tijdens zijn aankomst bij deze aan in het kantoor, waar een kalender hing. Niet zomaar eentje, nee, eentje met mooie, misschien iets te schaars geklede dames. Dat maakt het niet moeilijk om een beeld te kunnen vormen bij de man. Die vond het vreemd dat Barry niet zo weg was van de kalender als andere. Het was namelijk zo dat dit er een was met vrouwen die speciaal voor medewerkers van de studio beschikbaar waren. De contracteur legde uit dat als meneer Barry miss july wilde na het journaal, op zijn hotelkamer met een fles champage dan kon dat. Wat moest Barry hier van denken, een open mond volgde... De ander wist het wel die kon zich weer keren naar het oordeel dat Britte stijve harken waren. Waarschijnlijk had Barry in die tijd al meer vrouwen dan van die ene kalender gehad in een week tijd, zo was hij vaak op jacht in Londen met oa. Michael Cain en Terence Stamp.

En de cimbalom, die werd zoals gezegd een van trademarks. Meteen bij zijn volgende, The Ipcress File , was het alweer kassa.

4.5 sterren