Baden Powell - Images on Guitar (1971)

Unieke CD, luister vooral naar het vierde nummer: Conversacao Comigo Mesmo, waarin Baden Powell zijn eigen gitaarsolo begeleid, deze solo wordt op dubbele snelheid afgespeeld, vandaar het aparte sprankelende geluid.

Ook wel aangeduid als "Baden Powell & Janine". En dat betreft dan de Franse Janine De Waleyne die in 5 nummers meezingt. Haar stemgebruik doet me denken aan "Saint Preux - Concert pour une voix" (Nummer 14 Johan Cruijff documentaire).
Erg sfeervol in Ate-Eu en Canto, maar helaas wat over de top in Violao Vagabundo en in wat mindere mate in Blues a Volonte. In laatste genoemde nummer spat her plezier spat er wel af. Halverwege het nummer wordt de blues dan toch ingezet in gitaar akkoorden.
Ook in het mooie Spaans klinkende Canto komt de blues even langs als één van de vele stijlen.

Inderdaad is conversação comigo mesmo een bijzonder nummer Assurancetourix. Het klinkt haast barok op een klavecimbel. Wat nogal contrasteert met het latin ritme.
Misschien niet Powell's meest toegankelijke plaat (Poema on guitar is bijvoorbeeld wat rustiger en makkelijker) want hij gaat niet voor veilig, en zeker niet zo'n sterk als Solitude on guitar, maar wat een gitarist...

En dan nog die hoes. Wauw.. Net als Tristeza On Guitar één van de mooiste hoezen in (en vaak uit) mijn platenkast.