Ian Gillan - One Eye to Morocco (2009)

ik heb het idee dat ik dit al eerder heb gehoord. Het album is zeker niet vernieuwend (naar mijn idee) maar wel erg verfrissend en erg lekker. Vooral het openingsnummer vind ik zeer goed. 4 sterren en dik verdiend!

Plaat valt me niet mee, niet slecht maar overtuigt nog niet...

Een week of twee geleden moest in de MediaMarkt zijn om een aantal kabels te kopen, en, het zal jullie niet verbazen, ik moest toch ook even "kijken" in de CD-sectie.. Zie ik daar toch wel een nieuw solo-album van Ian Gillan liggen zeker? Meenemen dus...


En een miskoop was het allerminst !
Gillan is nog steeds, of moet ik zeggen, zoals al geldt voor de laatste jaren, beter dan ooit, bij stem...

"One Eye To Morocco" bevat zeer fijne bluesy en funky rocknummers, die perfect passen bij Gillans stem en nooit de link met Deep Purple duidelijk leggen, en dat hoeft ook helemaal niet. Al zouden sommige nummers uiteraard niet misstaan op een Deep Purple-plaat...

Stuk voor stuk goede songs en vervelen doet de boel geen seconde... Met als uitschieter de openingstrack aka titletrack "One Eye To Morocco" ! Maar genieten is het ook met "Better Days", "Deal With It" en "Girl Goes To Show" om er maar enkele te noemen...

Het valt me op dat de jongste jaren van de ex- en huidige (en ex-ex) Deep Purple-zangers Ian Gillan en zéker Glenn Hughes er nog staan wat stemgebruik en de kwaliteit van de keel betreft... David Coverdale doet het dan een heel stuk minder jammer genoeg.... ook al blijf ik zijn band (Whitesnake) volgen en ga ik hen binnenkort weer live zien, met zijn stem gaat het een heel stuk minder en ik vraag me dan ook af hoe lang hij het (letterlijk dan) nog zal "uitzingen"...

Terug naar de plaat. Verwacht geen hardrock à la Deep Purple, maar wel een swingende en rockende plaat met hier en daar een ballad met een Gillan die in de vorm van zijn leven is... En ik maak me weinig zorgen, ook menig Deep Purple-fan zal dit kunnen smaken...

En als het aan mij ligt mag Gillan er op de komende Deep Purple-tournee gerust een nummer of twee uit brengen...

"OETM" is niét de plaat van het jaar, maar wél een hele goeie hoor... En zonder verpinken geef ik hem dan ook een 4/5

17 november 2009 is Deep Purple te zien in de HMH.

Ja, maar ik ga kijken een datje later in de Lotto Arena, in Antwerpen. Voor mij net ietsje dichterbij

Wat een heerlijk album !!

Gillan laat ons de laatste jaren niet in de steek en was in absolute bloedvorm tijdens alle optredens die ik gezien heb (alles in de benelux) in die periode, en nu levert hij ook nog eens dit cd'tje af.

Zoals c-moon al zij de link met DP kan niet direct gelegd worden (buiten het stem geluid om dan) fantastische nummers als "One eye to Marocco", "Deal With It" & "Always The Traveller" doen je langzaam wegdromen andere nummers geven kippenvel tijdens sommige passages.

Draai ik een beetje door, denk het niet maar gelukkig blijven smaken verschillen, wat mij betreft een 4,5.

Overigens verwacht ik niet dat we iets van deze cd te horen zullen krijgen in Amsterdam of Antwerpen, helaas, moet ik er bij zeggen.

Mooie plaat en Gillan laat horen dat hij nog steeds een dijk van een stem heeft. Ik persoonlijk vind het titelnummer ook meteen het hoogtepunt van de plaat. Voor mijn gevoel zit deze tegen de 4 sterren aan, maar ik moet hem denk ik nog vaker luisteren voor ik dat oordeel geef. voorlopig 3.5 * en een vaste plek in mijn cd-mapje voor in de auto deze zomer.

Een solo-album van Ian Gillan, zie dan maar eens de verleiding om met Deep Purple te gaan vergelijken te weerstaan . Bij enkele nummers heb ik het idee dat ze niet zouden hebben misstaan op Bananas maar over het algemeen is de link met Purple niet of nauwelijks te leggen. Gillan zingt goed maar ik vind een aantal liedjes wel wat aan de saaie kant. Het titelnummer, Don't Stop en vooral Girl Goes to Show klinken wel erg lekker. Ik ben streng en begin met 3*.

Ach, 3* is te laag voor deze hartstikke lekkere plaat. Naast de nummers die ik al noemde is Always the Traveller ook prachtig!

Ik schreef: "het wordt niet dé plaat van het jaar"... Dat klopt nogaltijd, maar hij is wél in mijn top 10 voor 2009 beland ondertussen
En ik verhoogde mijn stem toch al met een halfje: dus nu 4,5/5

Wat een plaat toch he zeg....
Als ik 'em nog verhoog beland deze CD nog hoger in mijn top 10 en straks wordt het toch nog de cd van het jaar ))

Dus toch een aanrader, c-moon? Ik zag hem bezig in De Laatste Show een tijd terug, hij bleek ook ontzettend sympathiek en geheel vrij van enige sterallures, gewone jongen, zeg maar!

Een goed album van Gillan, één van de meest produktieve Deep Purple leden. Gillan nam de plaat op in de tijd dat Deep Purple wat optredens moest afzeggen wegens familieomstandigheden. Er zijn heel wat nummers geschrapt; Ian koos voor een album met ouderwetse LP-lengte zonder overbodige opvullers. Die 43 minuten zijn zo voorbij, de tijd vliegt met dit "feelgood" album. De nummers worden kort gehouden en Ian gaat zorgvuldig de hogere regionen voor zijn stem uit de weg. Het leuke aan het album zit 'm ook in het feit dat je weer eens wat andere muziekinstrumenten te horen krijgt zoals de bekendste soorten saxofoons en bugel. Ook valt Gillan zijn harmonica weer te horen.

One Eye to Morocco begint als een ontspannen plaatje, maar gaandeweg begint het gevoel van lekker in het zonnetje wat liedjes maken te veranderen in een wat al te vakantie-achtige stemming. Met andere woorden: een plezierig begin, maar daarna teveel van hetzelfde. Zo dooft de plaat langzaam uit.

3.0*