Les Rita Mitsouko - Cool Frénésie (2000)
mijn stem
8 stemmen
Frankrijk
Pop / Rock
Label: Virgin
-
Cool Frénésie (3:56)
-
Femme de Moyen Age (4:48)
-
Toi & Moi & Elle (5:36)
-
La Sorcière et L'inquisiteur (4:37)
-
Moi des Mots (4:29)
-
Allo! (4:50)
-
Gripshitrider in Paris (4:15)
-
C'était un Homme (4:36)
-
Les Guerriers (3:35)
-
Fatigué D'être Fatigué (4:22)
-
Pense à Ta Carrière (5:19)
-
Un Zéro (4:18)
-
Alors C'est Quoi (3:44)
-
Jam (6:38)
1
geplaatst: 15 december 2017, 15:21 uur
Het was eind vorige maand al weer 10 jaar geleden dat Catherine Ringer's partner-in-crime Fred Chichin was overleden. Misschien dat er daardoor weer moeite is gedaan om de complete catalogus van Les Rita op Spotify te krijgen want lang was het heel beperkt.
Catherine en Fred doen het relaxed aan op dit album wat ik nog niet kende voor vandaag. Ook Felix da Housecat (synths) en Youth (producer/bassist Martin Glover van Killing Joke) schuiven op een aantal nummers aan in de tweede helft van dit album, dat dan weer iets minder Jazzy klinkt dan het eerste deel. Met de eeuwwisseling lag hun Punkerige Pop Rock al weer ruim 16 jaar achter hun en waren vooral de eerste 3 albums de meest interessante en ook de meest energieke. Maar Fred en Catherine hebben altijd getracht om kwaliteit te leveren en het experiment te blijven zoeken en zo doen ken ik eigenlijk geen slecht album van hen. Hooguit dat er met de tijd vaker een minder interessant nummer tussen het betere werk nestelde. Soms net iets te veel richting House muzak gestapt. Zo ééntje staat er ook op dit album... maar ja, toen deed 'iedereen' dat.
Leukste nummers:
Fatigué D'être Fatigué (neigt naar Trip Hop en met Youth op bass, gitaar en drums), ook het andere nummer met Youth Alors C'est Quoi (Chanson / Pop Rock) behoort tot de betere. Youth en Felix doen ook mee op de afsluiter Jam met Ambient en Oosterse invloeden, een leuk oefening maar zonder al te veel richting noch tekst... vooral een sfeervol vehikel voor Catherine om haar melancholische stem als een treurende oosterse prinses te doen klinken.
Catherine en Fred doen het relaxed aan op dit album wat ik nog niet kende voor vandaag. Ook Felix da Housecat (synths) en Youth (producer/bassist Martin Glover van Killing Joke) schuiven op een aantal nummers aan in de tweede helft van dit album, dat dan weer iets minder Jazzy klinkt dan het eerste deel. Met de eeuwwisseling lag hun Punkerige Pop Rock al weer ruim 16 jaar achter hun en waren vooral de eerste 3 albums de meest interessante en ook de meest energieke. Maar Fred en Catherine hebben altijd getracht om kwaliteit te leveren en het experiment te blijven zoeken en zo doen ken ik eigenlijk geen slecht album van hen. Hooguit dat er met de tijd vaker een minder interessant nummer tussen het betere werk nestelde. Soms net iets te veel richting House muzak gestapt. Zo ééntje staat er ook op dit album... maar ja, toen deed 'iedereen' dat.
Leukste nummers:
Fatigué D'être Fatigué (neigt naar Trip Hop en met Youth op bass, gitaar en drums), ook het andere nummer met Youth Alors C'est Quoi (Chanson / Pop Rock) behoort tot de betere. Youth en Felix doen ook mee op de afsluiter Jam met Ambient en Oosterse invloeden, een leuk oefening maar zonder al te veel richting noch tekst... vooral een sfeervol vehikel voor Catherine om haar melancholische stem als een treurende oosterse prinses te doen klinken.
0
geplaatst: 6 augustus 2019, 18:39 uur
Ken veel tracks van hun want hier in Frankrijk worden ze wel vvel op feestjes gedraaid. Dit is het eerste volledige album dat ik van hun beluister en het valt tegen. Buiten enkele leuke tracks is dit maar matige pop.
Zal eens iets van hun ouder werk proberen.
Zal eens iets van hun ouder werk proberen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.