The Main Ingredient - Afrodisiac (1973)

Tja, als je op zoek bent naar mellow soul dan is er keuze genoeg, zo merk ik de afgelopen tijd. Dit album van The Main Ingredient bevat maar liefst zes nummers die geschreven (en wellicht geproduceerd?) zijn door Stevie Wonder. Geen van die nummers weten mij te overtuigen, maar dat had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht. De enige redelijk swingende nummers die op dit album te vinden zijn, zijn ‘Work to do’, een cover van The Isley Brothers en ‘You can call me rover’. Dat zijn dan voor mij ook gelijk de hoogtepunten op dit album, al vind ik de ballad ‘You are the love of my life’ ook nog wel meevallen ondanks het hoge zoetheidsgehalte van dat nummer, en datzelfde geldt voor ‘Goodbye my love’. De rest (lees: de zes nummers van Stevie Wonder) is niet slecht, maar hier en daar een gaap-moment is onvermijdbaar. Daarmee is dit typisch zo’n album die ik af en toe beluister, en daarna het voor lange tijd wel weer gehoord heb. Vocaal en instrumentaal heb ik er weinig op aan te merken, het is “gewoon” oké. Voor Stevie Wonder-fans wellicht een interessant album om te checken?

Denk inderdaad voor liefhebbers van de Stevie Wonder-visie op soul; dus zorgvuldig georkestreerd en gearrangeerd. Soms vermengen instrumenten zich zo mooi met elkaar dat je ze niet van elkaar kan onderscheiden.

Op Where Were You When I Needed You, Girl Blue en You Can Call Me Rover klinken de band, productie en Goodings vocalen echt fantastisch. Over de gehele lijn wel een zekere middelmatigheid, ook al is er in principe niks 'mis' met de plaat.