Tangerine Dream - Flame (2009)

Sterke cupdisc van TD. Begint ijzersterk met Synth Affection, gevolgd door het sterke Pier 54 dat een heerlijk sequence heeft. Lord Nelson is weer zo'n huzaren stukje van Edgar, een prachtig werk. Ca va dat klinkt best aardig in deze nieuwe versie. Timeless is een gewoon gangbaar stuk niet het sterkste op deze schijf. Ride on the Ray, ach hoe vaak zullen we dit nog bewerkt horen, had van mij niet gehoeven.
Maar de 2 afsluiters Peddington at Five en Morning star vergoeden een hoop.

Het hele cupdisc-concept is een zeer leuk alternatief van TD. Vandaar dat ik dus besloten heb deze schijf, samen met "One Times One" aan te schaffen. Helaas was "Purple Diluvial" niet meer te krijgen, dus maar hopen dat ik deze ooit nog ergens op de kop weet te tikken.
Het begint inderdaad zeer verrassend met "Synth Affection", een geweldig nummer met een eenvoudige, doch sterke melodielijn. De vocoder-effecten zijn ook erg gaaf. De daaropvolgende 2 nummers zijn ook zeer OK, maar hebben me gek genoeg wat minder verrast, ondanks dat er sterke momenten in zitten. "Ça Va....." klinkt geinig in deze zg. orkestrale versie, maar ik heb het eigenlijk nooit zo'n bijzonder nummer gevonden. Daarentegen vind ik, in tegenstelling met Tangmaster, "Timeless" wel weer briljant. Ondanks het licht opzwepende karakter, ademt dit nummer een zeer dromerige, wat onpeilbare sfeer uit, wat het zeker zijn charme geeft. "Ride on the Ray" blijft natuurlijk een stoer nummer, echter vind ik het in deze versie te overtrokken klinken, alhoewel het gitaarwerk van Edgar natuurlijk een lust voor het oor blijft. "Peddington at Five" mag, zonder me echt te doen laten opveren, er dan wel weer wezen en tot slot is de afsluiter "Morning Star" eigenlijk gewoon best goed, vanwege het sterke thema. Echter ben ik wel van mening dat als het opgefokte ritme van dit nummer achterwege was gelaten, het nummer veel meer sfeer zou hebben gehad en daardoor veel sterker zou zijn geworden.
Maar ondanks m'n kritiek hier en daar is "Flame" gewoon een zeer aangenaam schijfje. Het volle pond zou ik hier nooit voor geven, ook vanwege de 2 al bestaande, ietwat bewerkte stukken die i.m.o. beter vervangen hadden kunnen worden door 2 nieuwe composities en het feit dat niet alle nummers zo'n zware indruk op me hebben achtergelaten.
Maar "Flame" is zeker heel fijn om naar te luisteren.