Great White - Rising (2009)

weer een erg lekkere plaat van deze zwaar onderschatte band.

hoop ellende meegemaakt maar deze plaat staat weer als een huis.

Nog steeds dezelfde bluesrock met kenmerkende zang van Russell en dito gitaarwerk van Mark Kendall.

Tweede plaat na de comeback, en nogal altijd ijzersterk...

3 liefhebbers op Musicmeter.

Ouwelullenmuziek, blijkbaar. Maar zo enorm genietbaar.

Hier wordt gerockt op erg hoog niveau. Jack Russell blijft één van de beste rockzangers ter wereld.

Ook de solo's van Kendall mogen er weer zijn.

Vooralsnog zijn Shine en I Don't Mind mijn favoriete tracks hier...

Mag wel hopen dat ik de derde ben, anders ben ik behoorlijk op m'n Great White getrapt.
Volg deze gasten al vanaf het eerste album. Persoonlijk vind ik dat mister Russell op z'n oude dag beter van stem is dan ruim twintig jaar geleden, minder scherp.

Minder scherp en lekker rauw... Inderdaad. Vanaf ongeveer Hooked vind ik hem steeds beter zijn gaan zingen.

Maar de muziek lijkt hier ook wel wat scherpte van vroeger te missen is mijn eerste indruk.

Na hun eerste comeback plaat is dit weer vooral een terugkeer naar de roots. Het album bevat meer blues elementen dan het voorgaande album en ik moet zeggen dat ik dat wel kan waarderen. Russell zingt weer prima, zowel op de blues-rock nummers als op de ballads (zoals Shine). Naar mijn mening een van hun betere.

Er staan zeker een paar gave tracks op, maar er staan ook wat niemendalletjes op.

Ik vind Back to the Rhythm stukken beter dan Rising, in zijn geheel.

Al zijn Danger Zone en Shine wel erg stevige rockers. Klinken fris en jong!

Ik had deze een 3,5* gegeven uit mijn geheugen. Maar dat klopt niet. Deze moet zeker een 4* krijgen.

Een ijzersterke plaat en de laatste plaat die Kendall en Russell samen opnamen.
Wat mij betreft is het toch wel die combinatie die de band zo sterk maakt.