American Music Club - Love Songs for Patriots (2004)

Pfew! De terugkeer van American Music Club is een feit

En gelukkig dat we met die comeback zijn, jawel

En deze band ken ik dan ook alweer van naam. Enige uitleg Zachary? Waarom ben je zo blij?

Ik heb dus iets zwaar aan de hand met American Music Club én hun leadzanger Mark Eitzel

Toen ik zeventien was en in onze lokale bib ronddrentelde - zag ik daar een cd in de bakken liggen, die me zwaar aantrok. Die cd was Mercury van American Music Club .

De titels op die cd waren ook zo verdomd pakkend: The Hopes and dreams of Heaven's 10.000 Whores , What Godzilla Said To God When His Name Wasn't Found in The Book of Life , Dallas, Airports, Bodybags , ...

Enfin, dus meegenomen - en meteen thuis beluisterd. Als ik het moet samenvatten in één zin: American Music Club is pure melancholie in muziek gevat. Maar niemand vroeg mij dit samen te vatten in één zin

Korte tijd daarna kwam ik in het bezit van Mark Eitzel's soloalbum West - één van favoriete schijfjes ever - bloemen zijn mooi, maar verwelkte bloemen kunnen soms nog mooier zijn

Mijn live-concerten kun je tellen op de beide handen van een timmerman (die twee vingers verloor aan de werkbank ), maar Eitzel in '01 bezig zien dat was toch iets écht, écht speciaal.

En op "Mercury" van American Music Club staan een paar van de mooiste nummers die ik ken (als je wil - wil ik er wel een paar doorsturen via MSM).

Daarom ben ik ontzettend blij - dat ik een nieuw album van American Music Club mag verwelkomen Héél blij

Oke, een mooiere beschrijving kan ik niet verwachten. Ik hou enorm van melancholische muziek dus dit zal ook wel mijn cup of tea zijn.

American music club een beetje links laten liggen besef ik nu. Maar deze aanbeveling zal ik zeker ter harte nemen. Hun versie van Rainy days and mondays van the Carpenters is prachtig.

En zo is het weer meer dan drie jaar stil op MuMe, ondanks de meer dan wervende woorden van Zachary. Hoe komt het toch dat ook bij de liefhebber van muziek deze band en voorman zo schitteren door onbekendheid?

Dat vraag ik me ook af, want AMC is een eigen klasse, waarmee ik zelf kennissen die van Punkrock en Gothic houden plat heb gekregen. Ook deze is weer klasse en een volgende is welkom.

een volgende komt zeer, zeer binnenkort! Dan spelen ze ook weer in den lande

En wéér drie jaar stilte. Krijg er zo langzamerhand het Mieke Telkamp-gevoel bij....
LSFP is zonder meer een hoogtepunt in het oeuvre van de band. Persoonlijk vind ik dit zelfs hun beste. Alles klopt hier, Eitzel kan het nog, ook in de 21e eeuw. Met 'Love Is' misschien wel als uiltiem AMC-lied.
Wie oren heeft...

Via Mark Eitzel kwam ik op het spoor van deze band. De muziek van Mark Eitzel is moeilijk te definiëren, hij heeft een geheel eigen stijl en de platen kunnen onderling nogal verschillen.
Van American Music Club ken ik enkel deze plaat en dat is ook geen 13 in een dozijn plaat. Er is redelijk wat afwisseling en naast wat echte singer-song writer momenten heb je ook nummers waar je echt op een ander spoor wordt gezet met gitaarspel wat zeer overheersend en vervreemdend is. Soms wat psychedelisch, dan weer folk achtig, maar op zijn tijd ruw en schurend. Een plaat met veel verschillende kanten en lagen. Ook moeilijk vergelijkbaar met andere groepen, redelijk uniek. Ook duidelijk anders dan Mark Eitzel solo, hoewel de stem van Mark ook hier redelijk bepalend is. Ik moet m toch nog wat meer verdiepen in de andere platen van deze groep, maar het is de vraag of ik daar aan toe kom.