Jay Farrar - Terroir Blues (2003)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Roots
Label: Artemis
-
No Rolling Back (3:05)
-
Space Junk I (0:52)
-
Hard Is the Fall (2:32)
-
Fool King's Crown (2:23)
-
Space Junk II (0:35)
-
Hanging on to You (2:51)
-
Cahokian (4:33)
-
Heart on the Ground (4:20)
-
Out on the Road (4:57)
-
All of Your Might (3:47)
-
Space Junk III (0:37)
-
California (4:20)
-
Walk You Down (2:21)
-
Space Junk IV (0:35)
-
Dent County (3:53)
-
Fish Fingers Norway (2:09)
-
Space Junk V (0:30)
-
Hanging on to You II (2:43)
-
Hard Is the Fall II (2:30)
-
Jam (0:41)
-
Heart on the Ground II (4:39)
-
No Rolling Back II (3:14)
-
Space Junk VI (0:59)
0
DutchViking
geplaatst: 1 januari 2008, 18:03 uur
Schitterende solo-plaat van deze voormalige Uncle Tupelo-zanger/gitarist. Farrar trekt de lijn die Uncle Tupelo vrij uniek in zijn soort maakte - aanstekelijke roots-./countryrock met zowel punk- als alternatieve rockinvloeden - schijnbaar moeiteloos door op zijn tweede solo-album.
Persoonlijk vind ik Terroir Blues nog een stukje veelzijdiger, beter en soms zelfs origineler dan zijn werk bij Uncle Tupelo, een band die ik overigens ook een warm hart toedraag. Fans van die band - en liefhebbrs van rootsmuziek in het algemeen - kunnen dan ook moeiteloos deze Terroir Blues aanschaffen.
Farrar toont hier aan werkelijk van alle markten thuis te zijn en ieder nummer is weer een avontuur op zich, waardoor de korte tussenstukjes niet ergerlijk zijn, maar een uitstekende opmaat vormen voor de daaropvolgende song. Ik geef Terroir Blues dan ook een welverdiende top 10-notering en een 5*.
Persoonlijk vind ik Terroir Blues nog een stukje veelzijdiger, beter en soms zelfs origineler dan zijn werk bij Uncle Tupelo, een band die ik overigens ook een warm hart toedraag. Fans van die band - en liefhebbrs van rootsmuziek in het algemeen - kunnen dan ook moeiteloos deze Terroir Blues aanschaffen.
Farrar toont hier aan werkelijk van alle markten thuis te zijn en ieder nummer is weer een avontuur op zich, waardoor de korte tussenstukjes niet ergerlijk zijn, maar een uitstekende opmaat vormen voor de daaropvolgende song. Ik geef Terroir Blues dan ook een welverdiende top 10-notering en een 5*.
0
geplaatst: 8 mei 2010, 21:06 uur
wat ik zo ontzettend zonde vind van deze plaat is de verschillende versies van dezelfde nummers op één schijf.
Ik had liever een selectie gehad van de beste versies en dan maar 20 minuten korter. Of twee versies verdeeld over twee schijfjes.
Ook de space junk stukjes bevallen niet geheel.
Derhalve een goede voldoende i.p.v. een topplaat. Jammer. De man kán het wel namelijk!
Ik had liever een selectie gehad van de beste versies en dan maar 20 minuten korter. Of twee versies verdeeld over twee schijfjes.
Ook de space junk stukjes bevallen niet geheel.
Derhalve een goede voldoende i.p.v. een topplaat. Jammer. De man kán het wel namelijk!
* denotes required fields.
* denotes required fields.