Mobb Deep - The Safe Is Cracked (2009)

(Ineens) een nieuw album?!

Had ergens gelezen (een comment op een site, dacht ik) dat het, zoals ik ook al dacht, een verzamelaar is van onuitgebracht materiaal. Kan ook niet anders, plaat komt al op 7 april uit en er is nog geen enkel nieuws over.

Als het onuitgebracht materiaal is van de periode infamous-hell on heart...ben ik zeer enthousiast.
Als het van alles en nog wat is erna, vrees ik het ergste.

Aan de titels te zien is het niet echt iets van uit de nineties.

Juist wel, je kan het vertalen naar de kluis is gekraakt, je weet wel, de kluis waar hun oude nummers lagen opgeborgen..

Edit: zie juist dat je het over de titels van de nummers had niet die van het album..

Al heb ik hier totaal geen hoge verwachtingen van (omdat ik zeker weet dat het geen echt oud materiaal is), zie ik hier wel naar uit.

Ik heb deze tracklist:

01. Mobb Deep
02. Heat
03. Watch Ya Self
04. M.O.B
05. Can’t Win 4 Losin
06. Yea, Yea, Yea
07. That Crack
08. Infamous
09. What Goes On
10. Position
11. Get Out Our Way
12. You Wanna See Me Fall
13. Don’t Play
14. Mobb Deep II

Hij klinkt erg lekker, weet dus alleen niet of ik wel de goede heb.

Ja, is de goede. Watch Ya Self is hetzelfde nummer als het jaren oude Horror Flick, dus dit zullen wel restjes zijn (alhoewel ik nog nergens echte info over de plaat heb gelezen).

Edit: zie nu pas dat het een totaal andere tracklist is, dus twijfel nu ook. Maar volgens mij is de zojuist gelekte versie juist.

Dit klinkt als materiaal uit de periode 2003 t/m 2007 ongeveer. Ben er niet echt kapot van

Zo kende ik hem ook ja, lekker nummer.

Link naar illegale download verwijderd.

weer een nikszeggend album, jammer dat ze niet de voordurende kwaliteit kunnen leveren.

De eerste 3 tracks (na de intro) vind ik erg sterk, ik had dat zeker niet verwacht. Helaas gaat het vanaf dat moment bergafwaarts en blijft er een erg matig project over. Producties klinken voor geen meter en vervelen erg snel (Don't Play om maar een voorbeeld te noemen ). Ook de refreintjes zijn vaak van een laag niveau om nog maar te zwijgen over het niveau wat P en H halen.

Typische Mobb Deep-muziek van de laatste jaren: slap en ongeïnspireerd. Qua stemmen zijn de mannen eigenlijk niet veranderd (lyrics natuurlijk wel), maar vooral qua producties is het slappe hap. En als er dan eens een keer een goede sample wordt gebruikt, worden er van die slappe en softe geluiden bijgegooid. Is dus ook geen regulier album, maar laat dit soort spul dan a.u.b. ook gewoon unreleased. Stoppen heren, nu meteen.

2*

Qua stemmen ook veranderd vind ik. Die zijn zowel bij Prodigy als Havoc wat uitgezakter en lomer geworden.

Ja, sinds 2003 veranderde P's stem ineens zo erg. Waar ie in de jaren '90 nog een echt strakke flow met zo'n typerende hoge stem had, is ie nu idd echt een slome rapper met een zware stem. Voor Havoc geld dat hij sinds 2000 ongeveer bijna niet meer te verstaan is omdat ie vaak woorden inslikt.

Ik stem 2* want dit is niks.

De plaat begint toch mijn grote verbazing ronduit sterk, eigenlijk. Een stuk beter dan het recente Mobb Deep-werk.

Bij Mobb Deep zijn de grimmige straathoeken al geruime tijd vervangen voor clubs en de bescheiden Saab voor opgepimpte sportwagens. Vrijwel parallel liep begin deze eeuw tevens de muzikale metamorfose die de groep onderging van jonge gedrevenheid naar routineuze verveling, zowel op tekstueel als raptechnisch gebied. Het feit dat The Safe Is Cracked een compilatie is van recent materiaal wekt dan ook al snel flinke twijfel: wat heeft een verzameling nummers die te slecht werd bevonden voor de laatste, ongeïnspireerde albums in hemelsnaam toe te voegen aan Mobb Deeps oeuvre?

Het is niet veel, maar toch aanzienlijk meer dan aanvankelijk bevroed kon worden. Met name het begin van deze compilatie is verdienstelijk. Op het sinistere Heat lijken Prodigy en Havoc met teksten over het straatleven en bijbehorende wapens een deel van hun oude kracht - namelijk het scheppen van een grauwe sfeer - weer te herpakken, en het daaropvolgende Watch Ya Self (eerder al uitgebracht als Horror Flick) doet vrijwel hetzelfde: het is absoluut geen klassieker, maar doet toch de oude dagen enigszins herleven. Met minimalistische dreigende bassen en dito drums legt Havoc een fijne basis voor straatverhalen, en rappend laat met name Prodigy zien het kunstje nog niet volledig verleerd te zijn.

Na deze krachtige opening is het sterke materiaal echter op één hand te tellen. Can't Win 4 Losin heeft een lekkere beat en kent wederom gedreven MC's, maar naarmate The Safe Is Cracked verder vordert, komen dezelfde valkuilen waar Mobb Deep op haar laatste albums in tuinde weer overduidelijk om de hoek kijken. Ongeïnspireerd geneuzel verslaat het aanvankelijk enthousiaste gerap en clichés winnen uiteindelijk op eenzelfde manier van de donkere atmosfeer. Exemplarisch hiervoor is een nummer als Don't Play, waar er van de opgefokte slappe instrumentatie totaal geen kracht uitgaat en waar ook de raps stuk voor stuk uitgekauwd zijn. Als Havoc zijn verse dan ook nog eens begint met de wens dat het verdienen van een miljard zijn lot is, is het weer eens duidelijk waarom Mobb Deep een contract bij G-Unit tekende.

Het pluspunt van The Safe Is Cracked is dat Mobb Deep op de plaat laat zien ook in deze jaren van creatieve armoede nog steeds onheilspellende en fijne hiphop te kunnen leveren. Het nadeel is dat het op een paar nummers aan het begin na nergens gebeurt. Het lijkt nog te vroeg om een eindoordeel te vellen over Mobb Deep, maar hoe meer van dit soort zinloze compilaties er op de markt zullen komen, hoe meer de groep afstand zal doen van haar voornaamste kwaliteiten en donkere imago.

Hiphopleeft

klinkt alsof het uit de infamy tijd komt, niets vernieuwends.

Wat een saai album, dan vind ik Infamy nog beter eigenlijk. Alleen ''Watch Ya Self'' en
''Heat'' zijn erg erg sterke nummers (die vind ik dan ook de enige reden om dit album alsnog 2 sterren te geven, zonder die tracks vind ik het 1 ster waard).

Yea,Yea,Yea is trouwens ook nog wel aardig maar niks bijzonders