Fabrizio de André - Tutti Morimmo a Stento (1968)

Geweldige originele plaat dit! Na piero ciampi blijkt dat italianen me smaken uit deze tijd. Versta 't nog steeds niet maar de orkest arrangementen van dit album blazen me echt helemaal omver!!! En weer dat morricone-sfeertje waar ik maar geen genoeg van kan krijgen(behalve ennio-zelf die ken ik nou wel) en aldus bij meerdere italianen wordt gebruikt. Maar ook scott walker is erg aanwezig.

Desolate sfeer met hier en daar een Morricone-sfeer.... Fabrizio de André bewandelt vele wegen en doet dat telkens weer op wonderschone wijze.
Elk album heeft z'n eigen touch maar het is die stem die telkens weer voorop staat en op dit album mag de muzikale begeleiding zeker wel extra geprezen worden: in 1 woord schitterend hoe subtiel dit gedaan is met een overweldigend effect (soms haast pijnlijk zo mooi).

Alleen opener Cantico Dei Drogati al:

Danger Mouse & Daniele Luppi met hun Rome project mooi? Dan zeker ook dit album gaan beluisteren!

Ik blijf deze maar draaien. Ben zowiezo dol op conceptplaten waar de nummers aan mekaar zitten. Iets wat je nu jammer genoeg te weinig ziet. Alle Calexico-fans zullen dit zeker waarderen!

De western arrangementen zijn van ene Gianfranco Reverberi, die in die zelfde tijd veel soundtracks van italiaans westernfilms maakte. Vandaar dat Ennio sfeertje

Heel mooie plaat, inderdaad. Fabrizio de André heeft een fraai ingekleurde stem, vind ik, klinkt warm en vertrouwd. De arrangementen (Morricone schiet mij ook meteen te binnen) passen daar erg goed bij. Daarnaast hebben sommige songs, door de folky inslag, ook een wat renaissancistische sound.

Cantico dei Drogati, Ballato degli Impiccati en Corale zijn, wat mij betreft, de hoogvliegers.

4 sterren